«Ανοίγω ένα βιβλίο… ανοίγω έναν κόσμο»

 

Οι δημιουργίες μαθητών και μαθητριών από σχολεία της Μεσσηνίας ταξιδεύουν στην Αθήνα και παρουσιάζονται στην έκθεση μαθητικής εικαστικής αφίσας «Ανοίγω ένα βιβλίο… ανοίγω έναν κόσμο», που συνδιοργανώνεται από τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καλαμάτας και τη βιβλιοφιλική κοινότητα των BOOKISTAS και τελεί υπό την αιγίδα του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), του Δήμου Καλαμάτας καθώς και του Ελληνικού Τμήματος IBBY (Ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου).

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί από τις 19 έως τις 24 Οκτωβρίου 2026 στη Βρεφική- Νηπιακή Βιβλιοθήκη και Παιδική – Εφηβική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων (Λάμψα και Τριφυλίας, Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό, πρώην ΚΑΠΑΨ).

Τα έργα δημιουργήθηκαν από μαθητές και μαθήτριες στο πλαίσιο των δράσεων φιλαναγνωσίας της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Καλαμάτας και παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά τον Μάιο του 2026, στη γιορτή λήξης των προγραμμάτων της Βιβλιοθήκης. 29 μαθητικές δημιουργίες από σχολεία της Μεσσηνίας μεταφέρουν στην Αθήνα τη ματιά των παιδιών για το βιβλίο, την ανάγνωση, τη φαντασία και τους κόσμους που ανοίγονται μέσα από τις σελίδες του.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στις 18:00, στη Βρεφική- Νηπιακή Βιβλιοθήκη και Παιδική – Εφηβική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων (Λάμψα και Τριφυλίας, Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό, πρώην ΚΑΠΑΨ).

Στην εκδήλωση θα παρουσιαστούν τα έργα των μαθητών και μαθητριών, ενώ ιδιαίτερη θέση θα έχουν τα σύντομα κείμενα που δημιούργησαν οι σχολικές ομάδες για να συνοδεύσουν τις αφίσες τους. Μέσα από αυτά, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν όχι μόνο το εικαστικό αποτέλεσμα, αλλά και την ιστορία πίσω από κάθε έργο: πώς γεννήθηκε η ιδέα, τι ενέπνευσε τα παιδιά και τι σημαίνει για εκείνα ένα βιβλίο.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν πέντε εργαστήρια για παιδιά στον ίδιο χώρο, δίνοντας στους μικρούς επισκέπτες την ευκαιρία να συμμετέχουν δημιουργικά και να γνωρίσουν το βιβλίο μέσα από διαφορετικές μορφές τέχνης και έκφρασης. Η έκθεση
και τα εργαστήρια αποτελούν το προοίμιο του 3ου Φεστιβάλ Παιδικού Βιβλίου Καλαμάτας, που θα ακολουθήσει στην Καλαμάτα (31/10 – 6/11/2026).

Πρόγραμμα

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου | 18:00,
Εγκαίνια έκθεσης στη Βρεφική και η Παιδική Βιβλιοθήκη Δήμου Αθηναίων (Λάμψα και Τριφυλίας, Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό, πρώην ΚΑΠΑΨ).

Εργαστήρια

Τρίτη 20 Οκτωβρίου | 11:00–13:00
«Αλφαβητοδέτες: τυπώνω, διπλώνω, δένω»
Μάγδα Σουλιώτη, εκπαιδευτικός, Διευθύντρια Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Καλαμάτας

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου | 17:30–18:30
«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια… κολοκύθα»
Φωτεινή Στεφανίδη, ζωγράφος, εικονογράφος
Απόστολος Πάππος, εκπαιδευτικός, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ιδρυτής του Elniplex.gr

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου | 17:30–18:30
«Η ελιά και τα δώρα της αγάπης»
Αχιλλέας Ραζής, εκπαιδευτικός, εικονογράφος
Μαρία Δασκαλάκη, Παναγιώτα Σκλαβενίτη, ΠΙΟΠ

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου | 17:30–18:30
«Επιβίβαση… με προορισμό τις σελίδες»
Θανάσης Κοτσοβός, βιβλιοθηκονόμος, υπεύθυνος Παιδικής Βιβλιοθήκης «Μυρσίνη Ζορμπά» / Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Σάββατο 24 Οκτωβρίου | 11:00–13:00
«Ανοίγεις ένα βιβλίο; Τότε ετοιμάσου να παίξεις με τις τέχνες!»
Δέσποινα Σουγιούλ, εκπαιδευτικός, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, ιδρύτρια των BOOKISTAS
Ελένη Τσαλδίρη, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και εικονογράφος παιδικών βιβλίων

Διονύσης Χαριτόπουλος: Η αριστερά μόνο ως πατριωτική μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει

Συνέντευξη που δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2025 στον "Δρόμο της αριστεράς" 

Διονύσης Χαριτόπουλος, συγγραφέας: Η αριστερά μόνο ως πατριωτική μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει

Συνέντευξη στον Κώστα Στοφόρο

«Η αριστερά θα είναι πάντα μια υπόσχεση καλύτερης ζωής που μέλλει να πραγματωθεί»

 

Το νέο βιβλίο του Διονύση Χαριτόπουλου «Ο κόκκινος καθηγητής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Τόπος, «χρονικό» το χαρακτηρίζει ο ίδιος, ξεκινά μέσα στη δίνη του Εμφυλίου και καταφέρνει να μας αγγίξει βαθιά με την αλήθεια του.

Εκεί που τα πρόσωπα είναι αληθινά και οι ήρωες ευάλωτοι και αντιφατικοί. Άνθρωποι πραγματικοί κι όχι καρικατούρες.

Διαβάζοντας μου έρχονταν στο μυαλό οι στίχοι του Λευτέρη Παπαδόπουλου από το τραγούδι του Λοΐζου: Στην πολιτεία βραδιάζει, το χιόνι τις στέγες σκεπάζει/ ένα καμιόνι φορτώνει και κόβει στα δυο τη σιγή/ περιπολία στους δρόμους και κάποια φωνή που διατάζει/ κι εσύ ησυχάζεις, το δάχτυλο βάζεις να δεις την πληγή»…

Η ιστορική γνώση σε συνδυασμό με το βίωμα και η πάντα εξαιρετική γραφή του συγγραφέα μας βοηθούν να δούμε με άλλη ματιά μια εποχή. Το χρονικό αυτό δεν είναι ένα ακόμη βιβλίο. Θα έλεγα πως είναι ένα είδος ντοκουμέντου που αγγίζει την προφορική ιστορία. Ανεξαρτήτως του που τελειώνει η μυθοπλασία κι αρχίζει η πραγματικότητα.

Ο ήρωας γεννιέται το 1947, όπως κι ο συγγραφέας από μια δυναμική μητέρα κι έναν πατέρα που δεν είναι ο πατέρας του. Γεννιέται από ένα πάθος. Πριν γεννηθεί είναι ένας «μπελάς» που μάταια προσπαθούν να ξεφορτωθούν με τις βάρβαρες πρακτικές της εποχής…

Η ζωή του κυλά παράλληλα με αυτή του κόκκινου καθηγητή, του βιολογικού του πατέρα. Ενός ανθρώπου που θα υποστεί τα πάνδεινα καταφέρνοντας να μένει αλύγιστος. Και φυσικά πληρώνει το τίμημα.

Όμως ο έρωτας θα είναι πάντα παρών. Και δεν θα τον σβήσει ο χρόνος.

 

-Υπάρχουν αυτοβιογραφικά στοιχεία στον «Κόκκινο καθηγητή» ή είναι καθαρά προϊόν μυθοπλασίας;

Και για τις άγνωστες φυλές του Αμαζόνιου να γράψεις, δεν γίνεται να μην παρεισφρήσουν προσωπικά σου στοιχεία. Όταν ο Φλομπέρ έλεγε «Η μαντάμ Μποβαρί είναι εγώ», αυτό εννοούσε. Και ο  «Κόκκινος Καθηγητής» είναι καθ’ ολοκληρίαν βιωματικό βιβλίο, καθώς αναφέρεται σε πρόσωπα αγαπημένα και τόπους αναφοράς για μένα, όπως Πειραιά, Μάνη, Άγραφα. Εδώ ισχύει η παλιά, σοφή συμβουλή προς επίδοξους συγγραφείς «Γράψε γι’ αυτά που ξέρεις».

-Γιατί το χαρακτηρίζετε ως «χρονικό»;

Επειδή αποτυπώνει συγκεκριμένα γεγονότα σε συγκεκριμένες χρονολογίες που καθόρισαν όχι μόνο τα πρόσωπα του βιβλίου αλλά ολόκληρη τη χώρα. Για παράδειγμα, στην Κατοχή ο παραδοσιακά βασιλόφρων, γέρος Μανιάτικης, λέει στους επίσης βασιλόφρονες γιούς του: «Να έχουμε αξιοπρέπεια. Αφού οι δικοί μας αγκάλιασαν τους Γερμανούς, εμείς θα πάμε με τους άλλους». Και  περνάνε όλοι στην αριστερά και στην Αντίσταση, μια απόφαση που θα τους αλλάξει τη ζωή. Θα μπορούσα να  χαρακτήριζα το βιβλίο και «αληθινή ιστορία», καθώς δεν υπάρχει τίποτα επινοημένο, ούτε πρόσωπο ούτε συμβάν. Και οι πόλεμοι που αναφέρονται έγιναν και οι εκτελέσεις αριστερών  και οι πράξεις εκδίκησης και αυτός  ο σκανδαλώδης αλλά μυθικός έρωτας, όχι μόνο υπήρξε, αλλά κράτησε  εξήντα χρόνια, ως τον θάνατο του καθηγητή. 

-Ο Πειραιάς επιστρέφει συνεχώς στα βιβλία σας. Τι είναι αυτό που θεωρείτε ως ουσία της γενέθλιας πόλης σας;

Στον Πειραιά βρίσκεται η ψυχή μου. Όχι στο λουσάτο κέντρο του, αλλά στις συνοικίες των φτωχών και των παραβατικών. Με αυτούς τους ανθρώπους μεγάλωσα και γι’ αυτούς γράφω.  Δεν τους  παρατηρώ απέξω, είμαι μέσα, μαζί τους, ένας απ’ αυτούς. Δεν υπάρχει τίποτα να προσπαθήσω να καταλάβω, το ξέρω ήδη. Απλώς προσπαθώ να τους συστήσω στον αναγνώστη που δεν έχει ανάλογες παραστάσεις.

-Ο σημερινός Πειραιάς τι κρατάει από το χθες και τι έχει αφήσει πίσω του;

Ο Πειραιάς έχει  άλλη αύρα από την Αθήνα. Και μόνο ότι όλοι οι δρόμοι του οδηγούν στη θάλασσα σου ανοίγει άλλους ορίζοντες, έχεις ανάσα ελευθερίας κι έναν πηγαίο κοσμοπολιτισμό, όλος ο κόσμος είναι δικός σου. Παράλληλα ο Πειραιάς διατηρεί ακόμη το ανθρώπινο μέτρο, υπάρχουν γειτονιές,  παρέες, στέκια, μακροχρόνιες φιλίες απ’ το σχολείο, τη δουλειά,  τη γειτονιά. Οι άνθρωποι λίγο ως πολύ γνωρίζονται  μεταξύ τους, όπου κι αν πας, οι άλλοι ξέρουν ποιος είσαι. Αυτό που έχει αισθητά υποχωρήσει, από τον παλιό σκοτεινό Πειραιά, καθώς άλλαξαν οι συνθήκες και το βιοτικό επίπεδο κάπως καλυτέρευσε, είναι η βία, η οποία στην εποχή μου  ήταν διάχυτη κι έκανε την πόλη επικίνδυνη.

-Η αριστερά του «κόκκινου καθηγητή» τι έχει απογίνει;

Αυτή ήταν η λεγόμενη αριστερά  «της θυσίας». Τότε η αριστερά μετρούσε ήρωες, τώρα μετράει «δικαιωματιστές». Επειδη σήμερα έχουμε τη στρεβλή αριστερά του «δικαιωματισμού». Η αριστερά τείνει να  ξεχνάει τη χαώδη απόσταση μεταξύ πλούτου και φτώχειας που είναι η κύρια αποστολή της και αναλώνεται σε «δικαιωματισμούς», και αλλότριες ατζέντες και νεοφιλελέ κορδελάκια. Έτσι όμως χωρίζει καταστροφικά τους ανθρώπους, σε ποικίλες κατηγοριοποιήσεις, μόνο  αρτιμελείς και ανάπηρους δεν έχουν φέρει ακόμη  σε αντιπαράθεση. Ουδείς αμφισβητεί τα δικαιώματα των ευάλωτων ομάδων, αλλά  η καταστατική διακήρυξη της αριστεράς για «Κοινωνική δικαιοσύνη» είναι υπεραρκετή και  καλύπτει κάθε περίπτωση.  Ακόμη και η υφιστάμενη νομολογία είναι αρκετή, αρκεί να εφαρμόζεται, δεν χρειάζεται ειδικός νόμος για να σε αποτρέψει να σκοτώσεις τη γυναίκα σου. Βέβαια, ουδείς μπορεί να διαγράψει την αριστερά επειδή τα τελευταία χρόνια έτυχε να την εκπροσωπούν εκλογικά κάποιοι ελαφρείς που παραπαίουν στην παραζάλη που οι ίδιοι δημιούργησαν. Η αριστερά θα είναι πάντα μια υπόσχεση καλύτερης ζωής που μέλλει να πραγματωθεί.

Πώς βλέπετε το μέλλον της αριστεράς στην Ελλάδα;

Μόνο ως πατριωτική αριστερά μπορεί πάλι να μεγαλουργήσει. Η Ιστορία έχει πλέον καταρρίψει ανεδαφικά τσιτάτα  και αριστερίστικες παρόλες, αυτό που δεν έχει πατρίδα είναι το κεφάλαιο, οι προλετάριοι έχουν και είναι η μόνη τους καταφυγή σ’ έναν άξενο και χαοτικό κόσμο. Άλλωστε το ΚΚΕ και η μη κομουνιστική αριστερά, επιβιώνουν ακόμη στην Ελλάδα διασωληνωμένοι στο πατριωτικό έπος του ΕΑΜ, παρά τα τραγικά λάθη του. Είναι ολοφάνερο πως μόνο μια αριστερά με αξιόπιστο πατριωτικό και κοινωνικό πρόσημο, μπορεί να εμπνεύσει, να συγκινήσει και να συνεγείρει τις ευρύτερες λαϊκές μάζες. 

 

 

«Ένα σχολείο θυμάται…»: Ένας περίπατος μυστηρίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Σορωνής

Από τη "Δημοκρατική" της Ρόδου 

Έναν ξεχωριστό περίπατο μυστηρίου στο παλιό Δημοτικό Σχολείο Σορωνής πραγματοποίησαν την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σορωνής, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος «Ένα σχολείο θυμάται…».

Με τη συμμετοχή του δημοσιογράφου και συγγραφέα κ. Κώστα Στοφόρου, συνεργάτη του Μουσείου Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, τηςεκπαιδευτικού της τάξης κας Μαρίας Χατζηνικόλα, της εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης κας Ιφιγένειας Μαραγκουδάκη και γονέων των μαθητών,τα παιδιά περιηγήθηκαν στο ιστορικό νεοκλασικό κτίριο, λύνοντας γρίφους και αναζητώντας κρυμμένα αντικείμενα σε χώρους που συνδέονται με τη σχολική ζωή προηγούμενων γενεών.

Το θεατράκι, η παλιά αίθουσα διδασκαλίας –που σήμερα φιλοξενεί την Κοινοτική Βιβλιοθήκη Σορωνής–, ο πλακόστρωτος διάδρομος και ο προαύλιος χώρος έγιναν σταθμοί μιας βιωματικής εξερεύνησης. Τα παιδιά γνώρισαν στοιχεία από την καθημερινότητα του παλιού σχολείου, όπως ο ανθόκηπος, ο λαχανόκηπος, οι περιστερώνες, οι γυμναστικές επιδείξεις και η καθημερινή προσευχή.

Οι γρίφοι και τα αντικείμενα που ανακάλυψαν αποτέλεσαν την αφορμή για τη δημιουργία από τα ίδια τα παιδιά μιας δικής τους ιστορίας μυστηρίου, με φόντο την εποχή της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα.Η ιστορία μυστηρίου συνδέθηκε και με τη μνήμη της εβραϊκής κοινότητας της Ρόδου, μέσα από την ιστορία της Στέλλας Λεβί, μιας Εβραιοπούλας που επέζησε από το Ολοκαύτωμα, και τους δεσμούς της οικογένειάς της με τη Σορωνή. [Frank, M. (2025). Εκατό Σάββατα: Η Στέλλα Λεβή και η αναζήτηση ενός χαμένου κόσμου (Σ. Κουλούρης, Μετ.). Ίκαρος].

Η δράση ανέδειξε με δημιουργικό και βιωματικό τρόπο τη σύνδεση των μαθητών με την τοπική ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Σορωνής, ενώ παράλληλα ενίσχυσε τη συνεργασία σχολείου και τοπικής κοινότητας.

Το Δημοτικό Σχολείο Σορωνής ευχαριστεί θερμά τον κ. Κώστα Στοφόρο και το Μουσείο Σχολικής Ζωής αι Εκπαίδευσης για την πολύτιμη συμβολή τους, καθώς και την Τοπική Κοινότητα Σορωνής για το άνοιγμα και την υποστήριξη της δράσης στον ιστορικό χώρο του παλιού σχολείου.

Γιατί ένα σχολείο μπορεί να αλλάζει μορφή μέσα στον χρόνο, αλλά οι ιστορίες και οι μνήμες του συνεχίζουν να διδάσκουν τις επόμενες γενιές.

Πηγή: dimokratiki.gr

Οι "Παράλληλοι κύκλοι" στο Monogram! (...και πάρτι γενεθλίων!!)

 

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου στις 7 το απόγευμα στο Monogram (Xολαργός -κοντά στο μετρό)

"Οι «Παράλληλοι κύκλοι» της Γιώτας Βασιλείου που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Κύφαντα, είναι μια συλλογή διηγημάτων που μας ταξιδεύει στη σκοτεινή πλευρά της πόλης και των ανθρώπων.

Με ένα «γνωμικό» που ουσιαστικά νοηματοδοτεί το κάθε διήγημα στην αρχή ξετυλίγονται ιστορίες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Κι ότνα λέω διαφορετικές δεν εννοώ μόνο ως προς το περιεχόμενο, αλλά κυρίως στο ύφος.

Η συγγραφέας καταφέρνει με αξιοθαύμαστο τρόπο να προσαρμόσει τη γραφή στο θέμα της κι όχι το ανάποδο.

Συχνά είναι ιστορίες εκδίκησης από τις οποίες όμως δεν λείπει και το -συνήθως μαύρο- χιούμορ.

Θα μπορούσε κανείς να εντάξει, τουλάχιστον τα περισσότερα διηγήματα στη κατηγορία της αστυνομικής λογοτεχνίας. Σε όλα πάντως υπάρχει δυνατή πλοκή, ανατροπές και σασπένς"

Αυτά έγραφα προλογίζοντας τη συνέντευξη που μου παραχώρησε η Γιώτα Βασιλείου για τον "Δρόμο της αριστεράς"

Τώρα θα τα πούμε από κοντά σε μια ξεχωριστή παρουσίαση!

Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι: 14 Οκτωβρίου στον Βόλο

 

To Βιβλιοπωλείο Πλαστελίνη και η ΑΡΤΕΟΝ Εκδοτική,

με τη συνεργασία του Ιστορικού Θρησκευτικοφιλολογικού Συλλόγου

«Οι Τρεις Ιεράρχαι» - Λαϊκή Βιβλιοθήκη σας προσκαλούν στην παρουσίαση βιβλίου του Κώστα Στοφόρου

Πολύ αργά για τ' Αϊδίνι...

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2026

Ώρα: 07:00 μ.μ.

ΛΑΪΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Θρησκευτικοφιλολογικού Συλλόγου

«Οι Τρεις Ιεράρχαι»

Εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη της Σφαγής των Προσκόπων του Αϊδινίου

Ομιλητές

Δρ Σοφία Κανταράκη

Διευθύντρια του 2ου Πρότυπου Γυμνασίου Βόλου

Δημήτρης Χορταργιάς

Δημοσιογράφος - Πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημέρησιων Εφημερίδων Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας & Ευβοίας

Ιωάννης Λαδόπουλος

Αρχηχός Ένωσης Παλαιών Προσκόπων

 

Αποσπάσματα θα διαβάσουν

παιδιά από το 3ο Σύστημα Αεροπροσκόπων Νέας Ιωνίας Βόλου

Στη χαραυγή του 20ού αιώνα η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρίσκεται στα όρια της διάλυσης, ενώ στην Ευρώπη διαμορφώνεται

μια ανατρεπτική εποχή λόγω των σημαντικών πολιτικών αλλαγών που πραγματοποιούνται.

Κι όμως! Η ζωή στο Λεβάντε (Ανατολή) συνεχίζεται... Ένα μωσαϊκό λαών που αποτελείται από Έλληνες, Τούρκους, Λεβαντίνους, Εβραίους και Αρμένιους ζει αρμονικά, έτσι όπως έμαθε να ζει αιώνες τώρα.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, λίγο πιο έξω από τη Σμύρνη, στο Αϊδίνι, ζει και ο νεαρός Κώστας, ο παππούς του συγγραφέα. Η συνάντησή του

με τον Αρίστο και την παρέα του, ο έρωτάς του για την Ελενίτσα κι ο ρυθμός της ζωής του Λεβάντε, μέσα στο κοσμοπολίτικο περιβάλλον της Σμύρνης και του Αϊδινίου, θα τον παρασύρουν σε μεγάλες περιπέτειες και ανατροπές.

Θα καταφέρουν άραγε να ανταποκριθούν στις προκλήσεις;

Τι θα συμβεί όταν όλα γύρω τους θα αρχίσουν να καταρρέουν; Όταν θα γίνουν μέρος της ιστορίας του ξεριζωμού του ’22 και των σημαντικών αλλαγών που θα επέλθουν;

Μια συναρπαστική αφήγηση για τις πληγές που δεν επουλώθηκαν ποτέ.

Μια αληθινή ιστορία των ανθρώπων που ξεριζώθηκαν από τον γενέθλιο τόπο τους, Αναφώνησαν «Πολύ αργά για τ’ Αϊδίνι…», αλλά κράτησαν πάντα ζωντανή τη φλόγα μέσα τους. Για το Αϊδίνι της Διδώς Σωτηρίου, της Nelly’s, του Μιχάλη Σουγιούλ και του Μίνου Αργυράκη.

 

 

Ιστορικός Θρησκευτικοφιλολογικός Συλλόγος

«ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΑΙ»

Δημητριάδος 180, Βόλος

 

Βιβλιοπωλείο ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ

Γιάννη Δήμου 41, Βόλος 383 33, Τ. 24210 51200

 

ΑΡΤΕΟΝ Εκδοτική

www.e-arteon.gr

18 Οκτωβρίου 2026: Περίπατος στην Πλάκα με αφορμή την 28η Οκτωβρίου

 

Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου στις 11:00 το πρωί το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης  και το Greek Cultural Institute διοργανώνουν έναν διαφορετικό επετειακό περίπατο, στα στενά της Πλάκας και κάτω από την Ακρόπολη.

Ταξιδεύουμε στην Αθήνα του 1940 και ζούμε στιγμή τη στιγμή τα γεγονότα που συνδέονται με την Απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου του 1944, αλλά και με τον Ελληνο-ιταλικό πόλεμο και την Κατοχή.

-Μαθαίνουμε πως έζησε την κήρυξη του πολέμου ο Γιώργος Σεφέρης,

-Επισκεπτόμαστε το σπίτι του Παλαμά και μιλάμε για το τι συνέβη στην ιστορική κηδεία του.

-Ανακαλύπτουμε πως γιόρτασε ο Κωνσταντίνος Τσάτσος την 1η επέτειο του «Όχι»

-Μαθαίνουμε για τον άνθρωπο που κινηματογράφησε την Αθήνα της πείνας

-Πως τα έζησε ο «Αγνοούμενος του Ματαρόα»;

-Περιδιαβαίνουμε τα στενά της Πλάκας που κρύβουν  σκοτεινές και ηρωικές στιγμές της Κατοχικής περιόδου

-Θα ανακαλύψουμε σημεία με μεγάλη ιστορική σημασία και θα μάθουμε που βρισκόταν η καμπάνα που σήμανε την απελευθέρωση, ποια ήταν η πρώτη αντιστασιακή πράξη, αλλά και για τον έρωτα που γεννήθηκε μέσα στα σκοτεινά χρόνια της Κατοχής.

-Θα διαβάσουμε αποσπάσματα από τα βιβλία της Άλκης Ζέη και θα μάθουμε που γυρίστηκαν εμβληματικές ταινίες όπως «Οι Γερμανοί ξανάρχονται»

 

Μια ημέρα μνήμης στο Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης.

Οδηγός μας σε αυτό το ταξίδι θα είναι ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Κώστας Στοφόρος.

Εισιτήρια μπορείτε να βγάλετε μέσω more.com εδώ

Σημείο συνάντησης: Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης (Αγίας Φιλοθέης 17).

Διάρκεια: 90 λεπτά

Κόστος ξενάγησης: 15 €/άτομο
Φοιτητές, Κάτοχοι κάρτας ανεργίας, Άνω των 65: 12€ /άτομο
Παιδιά έως 18 ετών: 10 €/άτομο (με τη συνοδεία ενηλίκου)

Πληροφορίες: 2103250341 info@ekedisy.gr

H ξενάγηση απευθύνεται σε ενήλικες και παιδιά από 12 ετών και άνω

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου: Δυσλεξία και συμπερίληψη/ Ένα σχολείο για όλα τα παιδιά

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Αντιγράφω:

 Ανοιχτή εκδήλωση με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Δυσλεξίας 8 Οκτωβρίου.

Συνδιοργάνωση: Σωματείο ΣυνΠαιδεία & FemArtAct ΚΟΙΝΣΕΠ

• ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ του ντοκιμαντέρ «Από τον Φουρφουρά στο Σάμερχιλ» (Melina in Wonderschooland) του Ευάγγελου Βλαχάκη (25’): Η πάλη ενός κοριτσιού που έφερε/φέρει τη διάγνωση (ταμπέλα) της δυσλεξίας, με ένα άκαμπτο σχολικό σύστημα δίνει το έναυσμα για ένα ταξίδι προς την ανακάλυψη εναλλακτικών περιβαλλόντων μάθησης που αγκαλιάζουν την ατομικότητα.

• ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ για τη δυσλεξία, τη νευροδιαφορετικότητα, τη συμπερίληψη και τη δημοκρατική εκπαίδευση. Κεντρική ομιλήτρια: Λουκία Πολυμέρου, εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων και συγγραφέας, ιδρυτικό μέλος της Κοιν.Σ.Επ. «Ataxia School – Δημοκρατικό Σχολείο του Βουνού», του 1ου συνεταιριστικού σχολείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα (Στείρι Βοιωτίας) που λειτουργεί με βάση τη δημοκρατική εκπαίδευση, τη βιωματική και διερευνητική μάθηση και την παιδαγωγική των κοινών.

Σας περιμένουμε την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026 στις 19:00 στο καφέ-μπαρ VegArtAct, Κακλαμάνου 10, Νέος Κόσμος (μετρό Νέος Κόσμος, τραμ Κασομούλη)!

Η προσέγγισή μας δεν περιορίζεται στη δυσλεξία ως μαθησιακή δυσκολία. Επιθυμούμε να θέσουμε ένα ευρύτερο ερώτημα:

Μήπως το ζητούμενο δεν είναι μόνο να βοηθήσουμε τα παιδιά που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο σχολείο, αλλά να επανασχεδιάσουμε το σχολείο ώστε να μπορεί να χωρά και να υποστηρίζει τη διαφορετικότητα όλων των παιδιών;

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη σημασία έχει για εμάς η σύνδεση της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης με την έννοια του δημοκρατικού σχολείου, όπως αυτή εκφράζεται και μέσα από το ευρωπαϊκό κίνημα της δημοκρατικής εκπαίδευσης και την EUDEC.

Θα θέλαμε η συζήτηση να εξετάσει, μεταξύ άλλων: τη δυσλεξία και τη νευροδιαφορετικότητα πέρα από τη λογική του «ελλείμματος», την ανάγκη ουσιαστικής συμπερίληψης όλων των μαθητών/τριών, τον ρόλο του/της εκπαιδευτικού και του σχολικού περιβάλλοντος, τη μαθητική φωνή και τη συμμετοχή των παιδιών στη σχολική ζωή, τη σχέση ανάμεσα στη συμπερίληψη και τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου και τελικά το ερώτημα «τι σχολείο θέλουμε;»

Η προσπάθειά μας να μετατρέψουμε την Παγκόσμια Ημέρα Δυσλεξίας από μια ημέρα απλής ενημέρωσης σε μια αφορμή για ουσιαστικό δημόσιο διάλογο για την εκπαίδευση που αξίζει σε όλα τα παιδιά.

ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΜΑΣ!

Η Μελίνα είναι μια μαθήτρια δημοτικού που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα λόγω της δυσλεξίας της. Μετά από ένα τραυματικό περιστατικό, όπου η δασκάλα της την προσβάλλει μπροστά σε όλη την τάξη, αποφασίζει να αλλάξει σχολείο. Το ταξίδι της την οδηγεί στο σχολείο της «Φύσης και των Χρωμάτων», ένα καινοτόμο εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπου βρίσκει ανακούφιση και υποστήριξη. Ο Άγγελος, ο ενθουσιώδης διευθυντής του σχολείου, δημιουργεί ένα πλαίσιο που εστιάζει στις ατομικές ανάγκες και στη δημιουργική έκφραση των μαθητών.

Ωστόσο, καθώς το σχολείο αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση να συμμορφωθεί με το παραδοσιακό σύστημα εκπαίδευσης, ο Άγγελος αποφασίζει να παραιτηθεί, βλέποντας πως οι καινοτόμες προσπάθειές του εμποδίζονται από το σύστημα. Η Μελίνα, συντετριμμένη από την προοπτική να επιστρέψει στο παλιό της σχολείο, αποφασίζει να συνεχίσει την αναζήτησή της για ένα πιο κατάλληλο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Εγγράφεται στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο, όπου μπορεί να εκφράσει τις δημιουργικές της ικανότητες και να ανακαλύψει νέους τρόπους μάθησης που ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες της. Παράλληλα, συνεχίζει να εξερευνά περιβάλλοντα αυτοκατευθυνόμενης μάθησης και ανακαλύπτει το σχολείο Σάμερχιλ, όπου οι φωνές των παιδιών ακούγονται και γίνονται σεβαστές. Εκεί βρίσκει τη νέα ελπίδα για το μέλλον της εκπαίδευσής της, ενδυναμωμένη από την εμπειρία της στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο και την αναζήτηση για ένα σχολείο όπου η μάθηση είναι ελεύθερη και δημιουργική.

Σκηνοθεσία: Ευάγγελος Βλαχάκης

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΜΑΣ!

Η Λουκία Πολυμέρου είναι εκπαιδευτικός, εκπαιδεύτρια ενηλίκων και συγγραφέας. Έχει μετεκπαίδευση στην ειδική αγωγή, στην καλλιέργεια ήπιων δεξιοτήτων ζωής στη σχολική τάξη, στη μουσειακή αγωγή, στη βιωματική διδασκαλία και στις παιδαγωγικές προσεγγίσεις Reggio Emilia και Freinet.
Επί σειρά ετών διδάσκει, σχεδιάζει και υλοποιεί εκπαιδευτικά προγράμματα που συνδυάζουν τη θεωρία της Πολλαπλής Νοημοσύνης του Gardner και την καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής με την επίτευξη μαθησιακών στόχων, καθώς και προγράμματα outdoor learning.
Είναι δημιουργός εκπαιδευτικού περιεχομένου (Educational Content Creator), το οποίο περιλαμβάνει κείμενα, βίντεο, φύλλα εργασίας και διαδραστικές εφαρμογές και βασίζεται σε παιδαγωγικές μεθοδολογίες όπως η διαφοροποιημένη διδασκαλία, η πολυτροπική και βιωματική μάθηση και η μάθηση μέσω σεναρίων (Scenario-Based Learning – SBL).
Είναι δημιουργός της VIAm (Visual Interactive Autonomy Method – Μέθοδος Οπτικής και Διαδραστικής Αυτονομίας), μιας μεθόδου που αναπτύχθηκε για την υποστήριξη παιδιών στο φάσμα του αυτισμού, με έμφαση στην ενεργό συμμετοχή και την ενίσχυση της αυτονομίας. Η VIAm διακρίθηκε το 2025 με Αργυρό Βραβείο, αναγνωρίζοντας την καινοτόμο παιδαγωγική της προσέγγιση και την εφαρμογή της στην εκπαιδευτική πράξη.
Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Από το σημάδι στο νόημα… – Βήμα βήμα στην κατάκτηση της ανάγνωσης και της γραφής», μιας ολοκληρωμένης μεθόδου εκμάθησης της ανάγνωσης και της γραφής. Η μέθοδος οδηγεί σταδιακά το παιδί από την αναγνώριση του γράμματος και τη σύνδεσή του με τον ήχο στη συλλαβή, τη λέξη, την πρόταση και το κείμενο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη νοηματοδότηση της μάθησης και στην ανάπτυξη της μαθησιακής αυτονομίας.
Αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Κοιν.Σ.Επ. «Ataxia School – Δημοκρατικό Σχολείο του Βουνού», του πρώτου συνεταιριστικού σχολείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα, το οποίο βρίσκεται στο Στείρι Βοιωτίας. Η λειτουργία του Ataxia School βασίζεται στη δημοκρατική εκπαίδευση, στη βιωματική και διερευνητική μάθηση και στην παιδαγωγική των κοινών

Λιγότερα