12 και 13 Φεβρουαρίου επιστρέφω για ακόμη μια φορά στη Βέροια
Την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου στις 6.30 μμ, λίγο πριν το ...τσίκνισμα θα βρεθούμε στο βιβλιοπωλείο Ηλιοτρόπιο για να συναντηθούμε και να συζητήσουμε με αφορμή την "Κούπα του Πτολεμαίου" και τ υπόλοιπα βιβλία της σειράς που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κέδρος.
...άλλωστε γίνεται τσίκνισμα χωρίς ...κούπα;
Κι αν είχα αποτύχει σε όλα όσα καταπιάνομαι, θα έχω πάντα να μιλάω για τα υπέροχα παιδιά που έτυχε να είναι μαθητές μου. Και πως να μη ξεχωρίσω ανάμεσά τους τη Μαριαλένα Πορίχη;
Ένα κορίτσι του Λυκείου που διαβάζει και γράφει εξαιρετικά, αλλά έχει και μεγάλη ευαισθησία και ενσυναίσθηση.
Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη να παρακολουθεί το καλλιτεχνικό μας εργαστήρι στο Αετοπούλειο του Δήμου Χαλανδρίου.
Και για να μη νομίζετε πως υπερβάλλω, διαβάστε το ποίημα που έγραψε για τον τραγικό θάνατο των εργατριών στη Βιολάντα.
Και κάντε τις συγκρίσεις σας...
Τι είναι μητέρα;
Μητέρα είναι η γυναίκα
που σε αγαπάει με όλη της καρδιά, με όλο της το είναι.
Η γυναίκα που κάθε ίνα
της ύπαρξής της λατρεύει το παιδί της.
Η μητέρα είναι αγάπη.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα
που δίνει ζωή, από την καρδιά όχι από τη μήτρα.
Η γυναίκα που κάνει
θυσίες, για να ζήσει το παιδί της την πιο όμορφη ζωή.
Η μητέρα είναι ζωή.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα
που κάθε χτύπος της καρδιάς της, κάθε ανάσα της σε αυτόν τον κόσμο είναι μια
σκέψη για το παιδί της.
Η γυναίκα που αγαπά άνευ
όρων και ορίων, δίχως να ζητά αγάπη πίσω, η μόνη που αγαπά ειλικρινά το παιδί
για αυτό που είναι.
Η μητέρα είναι αφοσίωση.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα στης
οποίας την αγκαλιά κρύβεται το παιδί όταν πονά από τον κόσμο, σκουπίζει τα
δάκρυα και φιλά το βαβά.
Η γυναίκα που θα βάλει
τον εαυτό της μπροστά, ασπίδα σε όλα τα κακά της κοινωνίας που θέλουν να
βλάψουν το παιδί.
Η μητέρα είναι ασφάλεια.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα
που αγωνίζεται για τα παιδιά της έναντι όλου του κόσμου ακόμα.
Η γυναίκα που δεν φοβάται
τίποτα και κανέναν, γιατί δεν έχει χειρότερο εφιάλτη από το να χάσει το παιδί
της. Ούτε τις εκρήξεις φοβάται.
Η μητέρα είναι μαχήτρια.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα
που μου λέει το πρώτο σ’αγαπώ κάθε πρωί και το τελευταίο κάθε βράδυ.
Η γυναίκα που μου δίνει
το πρώτο χάδι, το πρώτο φιλί, την πρώτη αγκαλιά.
Η μητέρα είναι
τρυφερότητα.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα
που με φροντίζει στην αρρώστια, που με κοιμίζει μετά από εφιάλτη.
Η γυναίκα που κάνει όλες
μου τις έγνοιες και τα προβλήματα να φαίνονται μικρά, φέρνει ηρεμία στην ψυχή
μου.
Η μητέρα είναι ειρήνη.
Σαν τη δική μου.
Μητέρα είναι η γυναίκα
που θέλει να με δει να μεγαλώνω, γι’ αυτό δεν φοβάται να εργάζεται όλο το βράδυ
σε εργοστάσια, αν αυτό σημαίνει ότι θα με βλέπει την ημέρα.
Η γυναίκα που δουλεύει
όλη μέρα κι όλη νύχτα για εμένα, για να με δει να χαμογελώ, για να είναι
κομμάτι της ζωής μου.
Η μητέρα είναι νεκρή.
Επειδή είναι αγάπη και ζωή και αφοσίωση και ασφάλεια και μαχήτρια και τρυφερότητα
και ειρήνη.
Σαν τη δική μου.
Και παιδί; Τι είναι
παιδί;
Παιδί είναι αυτό που
χρειάζεται μια μαμά να είναι αγάπη και ζωή και αφοσίωση και ασφάλεια και
μαχήτρια και τρυφερότητα και ειρήνη.
Παιδί είναι αυτό που
μεγαλώνει και δυναμώνει και ομορφαίνει και η φύση λέει ότι θα δει τη μαμά να
πεθαίνει αλλά αφού το δει να μεγαλώνει.
Σε πέντε τάφους που
γράφουν ‘μαμά’, μπροστά κάποιο παιδί μεγαλώνει, για να το βλέπει η μαμά και να
είναι περήφανη.
Αυτό το παιδί είμαι εγώ.
Μαριαλένα Πορίχη
Διαδικτυακή Ημερίδα
Η Βοιωτία μέσα στον χρόνο: μνημεία, ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά
Ερρίκου Σλήμαν 42, Πατήσια
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου και ώρα 19:30,
στο Απολλώνιο Ωδείο,
Αριστοτέλους 69,Πλατεία Βικτωρίας
Το βιβλίο της Άννας Κρεμέζη -Μαργαριτούλη αναφέρεται
σε έναν δρόμο και σε έναν τόπο που στην πραγματικότητα ζουν μόνο στις
αναμνήσεις και σε κάποιες φωτογραφίες της εποχής.
«Ερρίκου Σλήμαν 42, Πατήσια» ο τίτλος αυτής της
αφήγησης που μοιάζει κάπως με παραμύθι και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πρώτη
Ύλη».
Ένα οικογενειακό κτήμα στα Πατήσια, όπου η
συγγραφέας έζησε τα πρώτα δώδεκα χρόνια της ωής της μαζί με την αδερφή της, τη
γνωστή δημοσιογράφο και ερευνήτρια της γαστρονομίας Αγλαΐα Κρεμέζη.
Και μόνο οι φωτογραφίες του εξωφύλλου, όπως κι άλλες
που κοσμούν το βιβλίο μας δείχνουν αυτόν τον τόπο που μοιάζει αν έχει από τη
φαντασία: Πατήσια με λιβάδια και λουλούδια;
Χωρίς λεωφόρους και ατέλειωτες σειρές πολυκατοικιών;
Δεινή αφηγήτρια η συγγραφέας, γεννημένη το 1949,
άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με συγκίνηση και μελαγχολία ζωντανεύει άγνωστες
πτυχές της ζωής στη μεταπολεμική Αθήνα δίπλα στα μεγάλα ιστορικά γεγονότα.
Το κτήμα μοιάζει σα νησίδα ενός κόσμου που χάνεται.
Τα χωράφια έγιναν οικόπεδα, οι μονοκατοικίες
εξαφανίστηκαν, οι οικογένειες μετακόμισαν σε μοντέρνα διαμερίσματα
πολυκατοικιών που είχαν τις σύγχρονες ανέσεις.
Τα παιχνίδια στους δρόμους χάθηκαν κι αυτά…
Πώς όμως τα βίωσε όλα αυτά ένα παιδί; Πώς
διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά
του;
Όπως γράφει η ίδια:
«Έχω αραδιάσει μνήμες, εικόνες και συναισθήματα
κάπως σα να φτιάχνω ένα αρχείο, για να μη ξεχαστούν. Κάπου κάπου όμως Τα
σχολιάζω, θετικά ή αρνητικά, με την ασφάλεια που μου δίνει η μεγάλη χρονική
απόσταση από εκείνη την εποχή και από τα πρόσωπα που δεν ζουν πια. Αυτά τα
σχόλια μπορεί αν είναι το «δια ταύτα». Κάποιος μπορεί να θέλει να μιμηθεί ή να
αποφύγει τα κατορθώματα ή τα παθήματά μου»…»
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι (με αλφαβητική σειρά) :
Θεοδώρα Πετανίδου, Ομοτ. Καθηγήτρια Παν. Αιγαίου
Ελευθέριος Σκιαδάς, Πρόεδρος του Συλλόγου των Αθηναίων
Κώστας Στοφόρος, Δημοσιογράφος, Συγγραφέας
και η συγγραφέας του βιβλίου
Απσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Νίνα Αδαμοπούλου, ηθοποιός
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα ακουστούν τραγούδια εποχής από τους μαθητές του Απολλώνιου Ωδείου
Τη γνώρισα χάρη στον κοινό μας φίλο Θανάση Σκρουμπέλο, όταν διάβασε κείμενα του με μοναδικό τρόπο. Την απόλαυσα ως ηθοποιό σε δυο σημαντικές παραστάσεις. Ειδικά στη δεύτερη, τη "Κίτρινη ταπετσαρία" ήταν πραγματικά συγκλονιστική.
Τώρα ήρθε η ώρα να γνωρίσω και την ποίησή της:
Η ηθοποιός και ποιήτρια Μαρία Μαλταμπέ παρουσιάζει την πρώτη της ποιητική συλλογή με γενικό τίτλο : " ΑΝΤΙστροφή " , Εκδόσεις : 24 γράμματα. Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 7:30 μ.μ. στο Zatopek book cafe ( Π. Τσαλδάρη 209 , Καλλιθέα )
Η ετήσια καμπάνια «Διαβάζω Δυνατά», που σχεδίασε και υλοποιεί το
ηλεκτρονικό περιοδικό για το παιδικό βιβλίο «Κόκκινη Αλεπού», επιστρέφει για
9η συνεχή χρονιά, υπενθυμίζοντας τη δύναμη της μεγαλόφωνης ανάγνωσης στη ζωή
και την ανάπτυξη των παιδιών.
Τι είναι το «Διαβάζω Δυνατά»
Το «Διαβάζω Δυνατά» είναι μια πανελλαδική δράση ευαισθητοποίησης που στόχο έχει
να κάνει ευρέως γνωστή την πρακτική της μεγαλόφωνης ανάγνωσης λογοτεχνικών
βιβλίων στα παιδιά από γονείς, φροντιστές και εκπαιδευτικούς.
Γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Φεβρουαρίου και αποτελεί μια δυνατή
υπενθύμιση του καθοριστικού ρόλου που παίζει η μεγαλόφωνη ανάγνωση στη
συναισθηματική, γλωσσική και νοητική ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και στην
καλλιέργεια της αγάπης για τα βιβλία και τη λογοτεχνία.
Οι εορτασμοί όμως δεν κρατούν απλώς μια μέρα. Καθ’ όλη τη
διάρκεια του χρόνου η συντακτική ομάδα της Κόκκινης Αλεπού γράφει για τη
μεγαλόφωνη ανάγνωση στο περιοδικό, ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα και μιλάει για
αυτή, ενώ παράλληλα σχεδιάζει και υλοποιεί βιωματικά σεμινάρια, εργαστήρια, κάνει
ομιλίες και παρουσιάσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες και παιδικούς σταθμούς,
καλώντας γονείς και εκπαιδευτικούς να ενημερωθούν και να μαγευτούν από τη
δύναμη της μεγαλόφωνη ανάγνωσης.
Η δράση ξεκίνησε το 2018 και σήμερα βρίσκεται στην 9η χρονιά της. Κάθε χρόνο, έπειτα
από ανοιχτό διαγωνισμό, επιλέγεται το εικαστικό που συνοδεύει την καμπάνια όλο
το χρόνο. Το φετινό εικαστικό υπογράφει η εικαστικός και αρχιτεκτόνισσα Γιώτα
Ζουμπούλη.
Γιατί «Διαβάζω Δυνατά»;
Σε μια εποχή όπου ο ελεύθερος χρόνος γονιών και παιδιών συρρικνώνεται
επικίνδυνα, η μεγαλόφωνη ανάγνωση λειτουργεί ως μια πύλη διαφυγής από μια
απαιτητική καθημερινότητα γεμάτη υποχρεώσεις, δραστηριότητες και πολλά ψηφιακά
ερεθίσματα.
Παράλληλα, πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι νεότεροι γονείς διαβάζουν
λιγότερο στα παιδιά τους σε σχέση με προηγούμενες γενιές, καθώς δεν
αντιλαμβάνονται πλέον την ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων ως μορφή ψυχαγωγίας και
δεν αποτελεί μέρος της καθημερινότητάς τους, ενώ και στο σχολείο η απλή
μεγαλόφωνη ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων δεν έχει βρει ακόμα τη θέση που της
αξίζει. Το «Διαβάζω Δυνατά» έρχεται να αντιστρέψει αυτή την τάση.
Τα οφέλη είναι τεράστια
Οι επιστημονικές έρευνες που τεκμηριώνουν τα οφέλη της μεγαλόφωνης
ανάγνωσης από τη βρεφική ηλικία πληθαίνουν συνεχώς. Μεταξύ άλλων, η μεγαλόφωνη ανάγνωση:
10 λεπτά την ημέρα αρκούν
Δέκα λεπτά μεγαλόφωνης ανάγνωσης την ημέρα μπορεί να φαίνονται λίγα,
αντιστοιχούν όμως σε 60 ώρες τον χρόνο. Ειδικά στα τρία πρώτα και πιο
κρίσιμα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, αυτά τα δέκα λεπτά θέτουν τις βάσεις για
τη γλωσσική ανάπτυξη, την αγάπη για το διάβασμα και τη δημιουργία ισχυρών
συναισθηματικών δεσμών με τον γονιό ή τον φροντιστή.
Πώς μπορεί να συμμετάσχει κάποιος πρακτικά;
Εκπαιδευτικοί οργανώνουν δράσεις στα σχολεία τους ή τις τάξεις με
μεγαλόφωνες αναγνώσεις, είτε των ίδιων προς τους μαθητές τους, είτε τα
μεγαλύτερα παιδιά προς τα μικρότερα ή ακόμα καλούν τους γονείς στο σχολείο για
να κάνουν εκείνοι μεγαλόφωνη ανάγνωση. Με αυτόν τον τρόπο καλλιεργείται η αγάπη
για την ανάγνωση ως κάτι διασκεδαστικό και που δεν έχει καμία σχέση με την
εκπαιδευτική διαδικασία.
Βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες συμμετέχουν ενεργά όχι μόνο την Ημέρα του
Διαβάζω Δυνατά άλλα και κάθε μέρα με τη διοργάνωση δράσεων όπου η μεγαλόφωνη
ανάγνωση είναι στο επίκεντρο.
Μάθε περισσότερα στο: kokkinialepou.gr και βρες μας σε Facebook και Ιnstagram
