Ένα παραμύθι στο Σχεδία Home

 Την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου βρεθήκαμε στον φιλόξενο χώρο του Σχεδία home, όπου στο πλαίσιο της έκθεσης φωτογραφίας του Δημήτρη Κοιλαλού με τίτλο «Caesura· όσο κρατάει μια ανάσα», που προσπαθεί να συνδέσει την απώλεια της στέγης με την απώλεια της πατρίδας, υλοποιήσαμε μια δράση για τα παιδιά.

Ξεκινήσαμε με μια ξενάγηση στον χώρο της έκθεσης από τον φωτογράφο, αλλά και με μια αφήγηση ζωής από την κυρία Δήμητρα, η οποία υπήρξε άστεγη και τώρα είναι πωλήτρια της «Σχεδίας», έχοντας καταφέρει μετά από πολύχρονη περιπέτεια αν σταθεί και πάλι στα πόδια της.

Στη συνέχεια, με τη βοήθεια της μαγικής Τράπουλας των παραμυθιών, φτιάξαμε και παίξαμε ένα παραμύθι εμπνευσμένο από τα όσα είδαν και άκουσαν τα παιδιά που συμμετείχαν.

Παραθέτω από μνήμης μια περίληψή του:

 

Ο Φαράχ ήταν ένας διοργανωτής γάμων στη Συρία.

Εκείνη την ημέρα,  έβαλε τα καλά του ρούχα και τα καλά του παπούτσια κι ετοίμασε έναν μεγαλειώδη γάμο με πολλούς καλεσμένους. Έτρεχε γύρω γύρω και υποδέχονταν φίλους και συγγενείς, τοποθετώντας τους κυκλικά σε τραπέζια γύρω από το ζευγάρι για να μπορούν να βλέπουν όλοι καθαρά τους μελλόνυμφους και να χαίρονται. Όλα πήγαιναν καλά και κόσμος πολύς είχε μαζευτεί για την δεξίωση από όλη την γειτονιά. Μέχρι και όρθιοι καθόντουσαν γύρω από τα τραπέζια.

Ξαφνικά ένιωσαν όλοι ένα μεγάλο τράνταγμα και μια δυνατή βουή. Σα να γινόταν σεισμός. Σηκώθηκε σκόνη που σκέπασε τα πάντα και μετά άρχισαν να πέφτουν βόμβες. Το πάρτι διαλύθηκε και ο κόσμος έτρεχε πανικόβλητος προς όλες τις κατευθύνσεις. Πολλοί ήταν και οι νεκροί.

Ο Φαράχ αποφάσισε να φύγει από τη χώρα του, αφού τίποτα δεν είχε μείνει που να τον δένει με την κατεστραμμένη γειτονιά του. Αποφάσισε να φύγει μακριά -όσο πιο μακριά μπορούσε. Να πάει στην Ευρώπη. Ξεκίνησε περπατώντας με τα ρούχα που φορούσε στον γάμο και με τα καλά του παπούτσια πού όμως δεν ήταν φτιαγμένα για τέτοιες κακουχίες και τόσο πολύ και σκληρό περπάτημα. Περπατούσε για μέρες πεινασμένος, περνώντας από την έρημο και χωριά βομβαρδισμένα και ισοπεδωμένα.

Ήταν εξαντλημένος, απογοητευμένος - έτοιμος να τα παρατήσει, όταν είδε ένα σπίτι να στέκει όρθιο ανάμεσα στα ερείπια κι από την καμινάδα του να βγαίνει καπνός.

Χτύπησε την πόρτα με όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει και σωριάστηκε αποκαμωμένος στο χώμα.

Άνοιξε ένας γέροντας που έμενε εκεί με τα τρία του εγγόνια: Δυο κορίτσια κι ένα αγόρι.

Με τις φροντίδες και την βοήθεια του παππού, ο Φαράχ σιγά – σιγά συνήλθε. Ήταν έτοιμος να φύγει για να συνεχίσει το ταξίδι του προς την Ευρώπη, όταν ο γέροντας του ζήτησε να πάρει μαζί και τα τρία του εγγόνια. Θα έδινε αυτός τα χρήματα που θα χρειάζονταν για να περάσουν τα σύνορα και τη θάλασσα.

Ο Φαράχ δέχτηκε. Το άλλο πρωί ξεκίνησαν το μεγάλο ταξίδι τους. Έπρεπε να ανέβουν τα βουνά πριν αρχίσουν μέσα από δύσκολα και κρυφά μονοπάτια να κατηφορίζουν προς την ενδοχώρα και από εκεί να φτάσουν στα παράλια, από όπου θα πέρναγαν την θάλασσα.

 

Και ενώ όλα πήγαιναν καλά, καθώς σκαρφάλωναν σε ένα απότομο βράχο, ο Φαράχ που τα παπούτσια του είχαν ήδη αρχίσει να λιώνουν από το περπάτημα στα σκληρά χαλίκια και τις κοφτερές πέτρες του βουνού, στραβοπάτησε και σωριάστηκε με πόνους στο χώμα. Τα παιδιά έτρεξαν να τον βοηθήσουν και να τον σηκώσουν. Έπρεπε με κάθε τρόπο να συνεχίσουν τον δρόμο τους και να φτάσουν στη θάλασσα για να βρούνε βάρκα και να περάσουν απέναντι στην Ελλάδα.

 

Ξαφνικά όμως και ενώ μόλις είχαν περάσει τα σύνορα με τη Τουρκία και νόμιζαν ότι τα βάσανά τους τέλειωσαν,  εμφανίστηκε μπροστά τους ένας άγριος στρατιώτης με σκληρά χαρακτηριστικά και το όπλο προτεταμένο, ο Χασάν.  Αν δεν τον πλήρωναν, δεν θα τους επέτρεπε να συνεχίσουν. Μπορεί να τους κατέδιδε κιόλας στις αρχές και να τους επαναπροωθούσαν εκεί απ’ που ξεκίνησαν. Στην κατεστραμμένη γειτονιά τους.

Ο Φαράχ και η παρέα του αναγκάστηκαν να του δώσουν τα μισά από τα χρήματά τους. Έτσι καταφέραν να συνεχίσουν τον δρόμο τους.

Μετά από πολλές περιπέτειες, πολλά χιλιόμετρα περπάτημα και ταλαιπωρίες, αντίκρισαν επιτέλους από μακριά την θάλασσα. Ήταν σκούρα και φουρτουνιασμένη και από την παγωνιά έβγαζε υδρατμούς.

 

Όμως φαίνεται ότι οι δυσκολίες της παρέας δεν θα τελείωναν εκεί. Για να περάσουν απέναντι που βρισκόταν το νησί της Χίου, ο διακινητής- δουλέμπορος (αφού εμπορευόταν την ελευθερία αυτών των ανθρώπων σαν να ήταν σύγχρονοι δούλοι)  τους ζήτησε από δυο χιλιάδες ευρώ για τον καθένα. Δηλαδή συνολικά οκτώ χιλιάδες ευρώ! Η παρέα είχε βέβαια ακούσει ότι θα ήταν πολύ ακριβά για να περάσουν απέναντι με την βάρκα, αλλά δεν είχαν υπολογίσει τόσα πολλά. Άλλωστε ήταν και ο Χασάν- ο στρατιώτης που συνάντησαν κοντά στα σύνορα με την Τουρκία- που ήδη τους είχε πάρει εκβιαστικά τα μισά τους χρήματα. Είχαν μόνο έξι χιλιάδες ευρώ. Τόσα τους είχαν περισσέψει. Όσο κι αν παρακάλεσαν τον διακινητή δεν δεχόταν να πάρει και τους τέσσερις με έξι χιλιάδες.

Ο Φαράχ άδειασε τις τσέπες του και έδωσε όλα τα χρήματα που είχε μαζί με τα δικά του και είπε στεναχωρημένος πως θα μείνει πίσω. Θα εύρισκε τον τρόπο να φύγει κι αυτός, όπως είπε στα παιδιά. Είχε άλλωστε υποσχεθεί στον γέροντα που του έσωσε την ζωή ότι θα οδηγούσε τα παιδιά με ασφάλεια στον τελικό τους προορισμό.

Τα αποχαιρέτησε στεναχωρημένος,  κι αυτά στριμώχτηκαν σε μια κίτρινη φουσκωτή βάρκα μαζί με πολλούς άλλους πρόσφυγες από την Συρία και τον διακινητή. Από δίπλα, τους συνόδευε ένα φουσκωτό. Στην αρχή νόμιζαν ότι ήταν για την ασφάλεια τους και για να τους προσέχει. Όμως, προς μεγάλη τους έκπληξη και τρόμο, πλησιάζοντας στο νησί ο διακινητής με ένα μαχαίρι τρύπησε τη βάρκα και ταυτόχρονα με ένα σάλτο πρόλαβε και πήδηξε στην βάρκα που τους ακολουθούσε προτού η δική τους βάρκα αρχίσει να βουλιάζει μαζί με όλους όσοι επενέβαιναν. Ευτυχώς, πριν ξεκινήσουν τους είχαν δώσει σωσίβια. Πορτοκαλί για τους μεγάλους και πράσινα, μικρότερα, για τα παιδιά. Έτσι κατάφεραν ευτυχώς όλοι να επιπλεύσουν κοντά στις ακτές της Χίου και να φτάσουν σιγά- σιγά κοντά στην παραλία. Έκανε κρύο, αλλά ευτυχώς δεν είχε κύματα.

Η κίτρινη βάρκα τους βυθίστηκε σιγά- σιγά χωρίς ευτυχώς να πνιγεί κανένας από τους άτυχους επιβάτες της.

 

Στις ακτές της Χίου, μια κοπέλα που κολυμπούσε είδε από το περιστατικό και κατάλαβε αμέσως τι συμβαίνει. Βγήκε γρήγορα από τη θάλασσα και κάλεσε το λιμενικό που περισυνέλλεξε τα τρία παιδιά και τους υπόλοιπους επιβάτες της βάρκας.

 

Όσο για τον Φαράχ, δεν ξέρουμε τι απέγινε τελικά. Ξέρουμε όμως πως ανταπόδωσε την αγάπη που πήρε από τον γέροντα και την οικογένειά του.

 

τους ρόλους έπαιξαν:

 

Αφηγητής: ο Νικόλας
Φαράχ: ο Χαρίλαος

Αϊσέ: η Μάγδα

Παππούς: ο Κώστας

Χασάν (ο άγριος στρατιώτης): ο Νικόλας

αδελφή του Χασάν: η Ραλλού

ο σύζυγος στον γάμο: ο Δημήτρης

η σύζυγος στον γάμο: η Ραλλού

κοπέλλα στην παραλία:  η Αλεξάνδρα

άλλοι επιβάτες στην φουσκωτή  βάρκα:  Αιμιλία, Φωτεινή, Νικόλας, Ραλλού, Αλέξανδρος

 

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εισήγηση με αφορμή τον συλλογικό τόμο για το 1821: Από προ-φεστιβαλική εκδήλωση στη Δράμα

 

ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΚΑΙ Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ

(δοκίμιο με αφορμή την παρουσίαση στην Δράμα την 1^η Σεπτεμβρίου 2021 της συλλογής διηγημάτων: 1821 Μέσα από τη ματιά σύγχρονων συγγραφέων, επιμέλεια: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, επιμέλεια: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, εκδόσεις 24 γράμματα, σελ. 272, 17,00 €).

 

Τα τελευταία 6-7 χρόνια (από το 2015 και λίγο πριν) ανθούν οι λογοτεχνικοί διαγωνισμοί διηγήματος, που υποσκελίζουν σχεδόν τους πατροπαράδοτους ποιητικούς αγώνες και δίνουν διέξοδο μέσω της «μικρής φόρμας» σε χιλιάδες ερασιτέχνες, ημιεπαγγελματίες, ακόμα και ημιεπαγγελματίες της γραφής.

Ήδη από το 2007 τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής και οι παντός τύπου ανάλογες εργαστηριακές τριβές και επιμορφώσεις έχουν λειάνει και προετοιμάσει το έδαφος για παρόμοιες απόπειρες εκθέσεως του ψυχισμού μας και της προβολής του ιδιωτικού στον δημόσιο λόγο.

Εδώ βέβαια εκδηλώνεται, κρίνεται και θεραπεύεται η πρωταρχική σύγχυση που οδηγεί σε πολλές και μάταιες παρεξηγήσεις: ό,τι θα λέγαμε στον μεσαιωνικό εξομολόγο, στην κατάκοιτη γιαγιά μας (που έχει την πολυτέλεια του χρόνου) και στον ψυχαναλυτή (που έχει την ηδονή του χρήματος) ΔΕΝ είναι αυτόχρημα λογοτεχνία και δεν ενδιαφέρει τους άλλους.

Βεβαίως, η υγιής φιλοδοξία κάθε ενός και κάθε μίας που βλέπει την πρώτη σελίδα της τυπωμένη κι ευελπιστεί να τιμηθεί με την ύψιστη διεθνή λογοτεχνική διάκριση και να χορέψει βαλς με την βασίλισσα μεγάλης σκανδιναβικής χώρας μπορεί να οδηγήσει σε γελοίες ακρότητες κι αψυχολόγητους διαγκωνισμούς, όμως το γεγονός και μόνον της αυτό-έκθεσης στον σιτοβολώνα του κόσμου, όπου όλα τα αγριόχορτα, τα ζιζάνια και τα παράσιτα έχουν θέση δίπλα στα επωφελή καλλιεργημένα δημητριακά, είναι από μόνη της ευγενής τάση προς τα άνω, υποδηλώνει εξελικτικές προθέσεις και επιβεβαιώνει την πνευματική καταγωγή του ανθρώπου.

Η εποχή μας είναι υλιστική, ο πολιτισμός μας αντιπνευματικός, όμως πέρα από τον πραγματισμό του εμπορίου και τη στυγνή, στατιστική λογική της Οικονομίας, εκδηλώνεται η φυγόκεντρος η τάση να πάψουμε να είμαστε νούμερα και να γίνουμε άτομα, δημιουργικά, χαρούμενα και – γιατί όχι – ακόμα ΚΑΙ ευτυχισμένα.

Η ενασχόληση με την γραφή, η καλλιτεχνική έκφραση είναι εκτονωτικοί παράγοντες που δίνουν διέξοδο στις φυσιολογικές τάσεις φυγής από τις σύγχρονες δυστοπίες, με τον πλέον ανώδυνο, διασκεδαστικό κι – ενίοτε – ψυχαγωγικό τρόπο.

Όταν το θέμα είναι ελεύθερο, μιλάμε για την λογική του Χάους, που ναι μεν αυτορυθμίζεται, προκαλεί όμως τυχαίες σκεπτομορφές και εγρηγορώτα εντελώς ευκαιριακά και βραχύβια.

Όταν – αντιθέτως – το θέμα είναι συγκεκριμένο, περιορισμένο στον χώρο και στον χρόνο (όπως γίνεται εδώ), εκεί τα πράγματα γίνονται απαιτητικότερα (και από τεχνικής και από ουσιαστικής πλευράς). Αυτό που λέγαμε παλιά «έμπνευση» πρέπει επειγόντως να συνδυαστεί με αυτοπειθαρχία και γνώση των κανόνων του παιχνιδιού.

Έρχονται πολλές φορές επίδοξοι μαθητές που ζητούν να μάθουν την «κουζίνα» της λογοτεχνίας και ειδικά της «μικρής φόρμας», γιατί τους φαίνεται πιο εύκολο, σα να διηγείσαι ένα ανέκδοτο. Όμως το να κάνεις τον άλλον να γελάσει μέσα σε εκατό (100) μόλις λέξεις δεν είναι δα και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Το «διήγημα μπονζάι» απαιτεί την πλήρη κατοχή και δεξιοτεχνία στην χρήση των εκφραστικών σου μέσων.

Στους περισσότερους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς διηγήματος που συμμετέχω ως κριτής τα τελευταία έξι χρόνια, τίθεται ένα όριο 400-450 λέξεων (το μέγιστο 500 λέξεις), ακριβώς να τιθασσευθεί η εγγενής τάση του ανθρώπου για πολυλογία. Ο νεοέλληνας διακρίνεται ούτως ή άλλως (κυρίως στην προφορική, αλλά και στην γραπτή του έκφραση) από έλλειψη της αίσθησης του μέτρου, από φληναφηματολογία, αμπελοφιλοσοφία και τελείως αδικαιολόγητο ναρκισσισμό. Πολλές φορές λαμβάνουμε διηγήματα τελείως άσχετα με το θέμα, ή με οποιοδήποτε θέμα γενικώς.

Όμως αυτό είναι το λίπασμα για να φυτρώσει ο σπόρος ο καλός. «Όμοιος ομοίω και η κοπριά στο λάχανο».

Το κέρδος είναι μέσα από την κοινωνική ζύμωση που επιφέρει πάντα τεράστια, ανυπολόγιστης αξίας «ποιοτικά άλματα» για να θυμηθούμε τον Δανό φιλόσοφο Σόρεν Κίρκεγκααρντ (ή Κίρκεγκωρ, αν προτιμάτε).

Μέσα από τον σωρό αναδεικνύονται οι αξίες, όπως στην εποχή του Ευριπίδη. Μέσα από το ποταπό, το ρυπαρό και το άθλιο, ξυπνάνε άδηλες δυνάμεις της πάντα αναδημιουργικής Πανανθρώπινης Ψυχής. Και στις συλλογικές δουλειές δεν υπερισχύει κανένα όνομα, όσο βαρύ ή ηχηρό κι αν είναι. Πρόκειται απλώς για ψηφίδες που συναπαρτίζουν ένα άλλο ψηφιδωτό καμιά φορά, μια «μαγική εικόνα ίσως» που δεν είναι ικανή η κάθε εποχή να αποκωδικοποιήσει, όσο ισχυρή Κριτική και διορατικούς κριτικούς κι αν έχει (που δεν έχει, στην παρούσα περίπτωση).

Όμως γιατί συνωστίζονται κάθε φορά πάρα πολλοί, καλοί και εκλεκτοί συγγραφείς στο κάλεσμα για έναν τόμο με αφηγήματα επί ενός συγκεκριμένου θέματος;

Η συμμετοχή σε ανθολογίες υπηρετεί – κατά την ταπεινή μου γνώμη – οκτώ κυρίως στόχους:

1.    Την πανοραμική θέαση ενός ζητήματος όπως το διαχειρίζονται σύγχρονοι πνευματικοί άνθρωποι, από τη δική του/της οπτική γωνία ο κάθε ένας / η κάθε μία.

2.    Την επίτευξη μιας κάποιας νοητικής προοπτικής, όπου υπάρχουν δύο τουλάχιστον «σημεία φυγής» για την ανακούφιση της συναισθηματικής φόρτιση του επαρκούς αναγνώστη, που καταβυθίζεται ως αυτοδύτης στο Συλλογικό Ασυνείδητο μέσα από τα πηγάδια των διαφόρων ατομικών υποσυνειδήτων που συνυπάρχουν και συνεργάζονται, εν αγνοία τους ενίοτε, συνυφαίνοντας έναν ιστό αράχνης, που υπακούει στο πρότυπο μιας δικής του ουράνιας (ή χθόνιας) «γεωμετρίας».

3.    Την διάσωση του έργου (δείγματος αυτού) ενός εκάστου των συμμετεχόντων.

4.    Την υγιή φιλοδοξία να φωτίσουμε τα σύγχρονα ερέβη αναζητώντας την καινούργια Αναγέννηση.

5.    Την μεταφυσική υπέρβαση των στενών χωροχρονικών πλαισίων και διακτινισμός στα μελλοντικά τώρα…

6.    Την κοινωφελή εκτόνωση της συγγνωστής ανθρώπινης ματαιοδοξίας «να αφήσουμε κάτι πίσω μας» φεύγοντας.

7.    Την αδήριτη ανάγκη μας «να πούμε τα λιγοστά μας λόγια, γιατί αύριο η ψυχή μας κάνει πανιά» (για να θυμηθούμε τον Γιώργο Σεφέρη) ειδικά σε εποχές κρίσιμες, μεταβατικές, μεταιχμιακές, προκλητικές, σαν την δική μας.

8.    Η ανάγκη για αυτογνωσία μέσα από την αρένα της ευγενούς άμιλλας με τους ομοίους μας. Ο ανώτερος πνευματικός άνθρωπος παρουσιάζει από καιρού εις καιρόν την ανάγκη να δι-αγωνίζεται προκειμένου να αναμετρηθεί με τους άλλους και να ξεπεράσει την εγγενή φιλοσοφική του μελαγχολία, που γίνεται θλίψη όταν φλέγονται δάση και καίγονται ζωντανά…

 

Σε αυτόν τον εκπληκτικής καλαισθησίας κι αξιοσημείωτης θεματικής συνεκτικότητας τόμο συμμετέχουν με τα σύντομα αφηγήματά τους οι σύγχρονοι ενεργοί λογοτέχνες:

Έρικα Αθανασίου, Δημήτρης Βαρβαρήγος, Δημήτρης Βλαχοπάνος, Γιώργος Ι. Βοϊκλής, Πέτρος Γκάτζιας, Παναγιώτης Γούτας, Νιόβη Ιωάννου, Νίκος Κατσαλίδας, Κατερίνα Καριζώνη, Κώστας Κρεμμύδας, Δημήτρης Κωστόπουλος, Πολύνα Μπανά, Στέφανος Μίλεσης, Θεόδωρος Μπενάκης, Κωνσταντίνος Μπούρας, Κατερίνα Παναγιωτοπούλου, Αντωνία Παυλάκου, Μίτση Πικραμένου, Γιώργος Πύργαρης, Δήμητρα Πυργελή, Λιάνα Σακελλίου, Απόστολος Σπυράκης, Γιώργος Σταφυλάς, Κώστας Στοφόρος, Φίλιππος Φιλλίπου, Άγγελος Χαριάτης.

 

Κάθε διήγημα πρωτότυπο και διαφορετικό από τα άλλα τονίζοντας την αίσθηση της ενότητας μέσα από την ανομοιομορφία, ακριβώς όπως οι βυζαντινές κολώνες και τα ανάγλυφα από τις αρχαίες μετώπες του Παρθενώνα παραλλάσσουν υπακούοντας σε μία άλλη ανώτερη συμμετρία.

Με ό,τι καταπιάνεται ο πάντα καλόγνωμος κι ευγενής Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης προδιαγράφεται αμέσως ως πιθανή επιτυχία γιατί διακρίνεται από:

1.    Βαθιά γνώση του λογοτεχνικού φαινομένου,

2.    Κριτική επάρκεια εμβριθούς αναγνώστου, που έχει το προνόμιο να είναι και δημιουργός,

3.    Διπλωματική σοφία στην επιλογή των προσώπων και στον συνδυασμό των ονομάτων,

4.    Φιλειρηνικό πνεύμα και αγαθοποιό δύναμη, που επιτρέπει σε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν και το κοινό των «μελισσών» βιβλιοφίλων θα τρυγήσει το νέκταρ το καλό.

Αυτός είναι ο λόγος που συμμετέχω σε κάθε ανθολογία που επιμελείται ο καλός φίλος δια βίου, πανάξιος λογοτέχνης και ευγενής ανώτερος άνθρωπος με το συμβολικό όνομα Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης.

Στον συγκεκριμένο τόμο έχω την χαρά και την τιμή να συστεγάζομαι με κορυφές (ο κάθε ένας και η κάθε μία στο είδος του / είδος της) κι όλοι / όλες μαζί για το 1821 και την Επανάσταση που άλλαξε τον χάρτη της βαλκανικής χερσονήσου του Αίμου, αλλά και της Ευρώπης γενικότερα.

Δεν θα ξεχωρίσω κανέναν και καμίαν. Πώς θα μπορούσα άλλωστε;

Το μόνο που επιτρέπω στον εαυτό μου είναι να επιλέγω κάθε φορά, ανάλογα με τις φωτεινές παρουσίες των συμμετεχόντων και των συμμετεχουσών ποια θα απαγγείλω, όχι πάντως το δικό μου, γιατί τα γραπτά μου με βυθίζουν σε αμηχανία και πολλές φορές δεν τα αναγνωρίζω σαν δικά μου, δεν τα θυμάμαι καν, εκτός ίσως από μεμονωμένες προτάσεις ή από γνώριμους (σ’ εμένα και στους φανατικούς αναγνώστες μου) ρυθμούς…

Γιατί κακά τα ψέματα, «Η Ποίηση, η γραφή είναι μια υπόθεση σωματική. Αναπαύομαι στις λέξεις όπως οι φακίρηδες στα καρφιά. Το σώμα είναι ένας κώδικας. Το γράψιμο ένας άλλος. Αναζητώ για όλους μας τον δρόμο όπου σώμα και Ποίηση γίνουνται Ένα».

 

Με άκρα ταπεινότητα,

 

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

Ρομαντικός περίπατος στην Πλάκα κάτω από το φως του φεγγαριού

 

Ρομαντικός περίπατος στην Πλάκα κάτω από το φως του φεγγαριού

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου στις 19:00

Ποιες ήταν οι μούσες του Παλαμά;

Ποια είναι η αληθινή ιστορία του Μιμήκου και της Μαίρης;

Ποιος δημοσιογράφος έζησε έναν μοναδικό εφηβικό έρωτα;

Ποιος μεγάλος έρωτας γεννήθηκε μέσα στον πόλεμο;

Ποια υπόθεση απιστίας έγινε τραγούδι;

Τι κρύβεται πίσω από τη σχέση μιας δασκάλας του πιάνου με τον μαθητή της;

Ποια ζευγάρια έζησαν μοναδικές στιγμές κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης;

Ποιες ήταν οι ερωτικές περιπέτειες του Λόρδου Βύρωνα στην Αθήνα;

 

Ένα ερωτικό ταξίδι κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης με ιστορίες αγάπης που άλλοτε είχαν αίσιο, αλλά συχνά δραματικό τέλος. Άλλες πραγματικές και άλλες μέσα από τη φαντασία λογοτεχνών και σεναριογράφων.

 

Λοιπές πληροφορίες: https://wp.me/p4fkZN-3Et

Ημερομηνία: Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου στις 19:00

Σημείο Συνάντησης: Μου­σείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης, Τριπόδων 23, Πλάκα, Αθήνα

Συνολική Διάρκεια Δράσης: 1.5 ώρα

Κόστος ξενάγησης: 12 € /άτομο

Φοιτητές, Κάτοχοι κάρτας ανεργίας: 10€ /άτομο
Παιδιά έως 15 ετών: 8 €/άτομο (με τη συνοδεία ενηλίκου)

Για την εξασφάλιση της θέσης σας απαραίτητη είναι η προπληρωμή

Για εκδήλωση ενδιαφέροντος συμπληρώστε τη φόρμα εδώ

Πληροφορίες: 2103250341 info@ekedisy.gr

Ενδείκνυται η χρήση άνετων παπουτσιών

Δεν ενδείκνυται για άτομα με κινητικά προβλήματα

Κανόνες συμμετοχής στην δράση, προς περιορισμό της διασποράς του COVID-19:

 

 Περιορισμένος αριθμός συμμετεχόντων.

 Απαραίτητη η χρήση προστατευτικών μασκών καθ’ όλη την διάρκεια του περιπάτου.

 Οι συμμετέχοντες οφείλουν να κρατούν αποστάσεις ασφαλείας και να τηρούν όλα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας. 

 

 --

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Διάσωσης Σχολικού Υλικού

Διεύθυνση: Τριπόδων 23, Πλάκα, 10558, Αθήνα Τηλ:+30 210 3250341 Web: http://www.ekedisy.gr ,  https://www.facebook.com/www.ekedisy.gr ,           https:/twitter.com/ekedisy Email: info@ekedisy.gr , ekedisy@gmail.com

Ένα Ταξίδι Φιλαναγνωσίας σε Ρόδο Και Καστελόριζο: Με όπλο το βιβλίο απέναντι σε μια δύσκολη συγκυρία

 

Ένα Ταξίδι Φιλαναγνωσίας σε Ρόδο Και Καστελόριζο:

Με όπλο το βιβλίο απέναντι σε μια δύσκολη συγκυρία

 

Το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού διοργανώνει δράσεις για την ενίσχυση της Φιλαναγνωσίας.

Παρά τις δυσμενείς συνθήκες το «Ταξίδι Φιλαναγνωσίας» ξεκίνησε τον περασμένο  χρόνο από δυο νησιά που δοκιμάζονται παντοιοτρόπως: Τη Χίο και τη Λέσβο.

Μετά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν λόγω της πανδημίας, χρειάστηκε να περάσει ένας ολόκληρος χρόνος για να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί αυτός ο πρώτος κύκλος με μια σειρά εκδηλώσεων στη Ρόδο και στο Καστελόριζο.

Έτσι θα βρεθούμε εκεί από τη Δευτέρα 4 μέχρι την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου με σκοπό να πραγματοποιήσουμε δράσεις σε σχολεία, σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και εκδηλώσεις που θα απευθύνονται στο ευρύτερο κοινό, τηρώντας πάντοτε όλους τους κανόνες ασφαλείας και τα όσα θα έχουν αποφασιστεί σχετικά.

Κεντρικός τίτλος των δράσεων μας είναι:

 Για να αγαπήσουμε το διάβασμα - δράσεις φιλαναγνωσίας για μικρούς και μεγάλους!

Κεντρική εκδήλωση θα είναι μια Ημερίδα η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 5 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο «Ρόδον».

Η εκδήλωση έχει τίτλο:  Από τη λογοτεχνία ενηλίκων στα βιβλία για παιδιά- Πώς να αγαπήσουμε το διάβασμα: Ο ρόλος της εκπαίδευσης και της οικογένειας

Πέραν των κεντρικών ομιλιών, στην Ημερίδα θα παρουσιαστούν δράσεις Φιλαναγνωσίας από σχολεία της Ρόδου.

Παράλληλα θα πραγματοποιηθούν επισκέψεις σε σχολεία της Ρόδου (4-6 Οκτωβρίου) και στη συνέχεια στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο Καστελόριζου (7 Οκτωβρίου), όπου θα πραγματοποιηθεί και ανοικτή εκδήλωση.

Εντός των ημερών θα ανακοινωθεί το πλήρες πρόγραμμα.

Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με το 210-3250341 -info@ekedisy.gr 

Μια έκθεση γλυπτικής που δεν πρέπει να χάσετε!

 

Γενική Συνέλευση των Καστελλιωτών: 26 Σεπτεμβρίου

 

Πρόσκληση Τακτικής Γενικής Συνέλευσης

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΤΑ ΚΑΣΤΕΛΛΙΑ»

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Προοδευτικού Συλλόγου «Τα Καστέλλια», σύμφωνα με το Καταστατικό του -μετά την αρχική πρόσκληση για ΓΣ στις 19 Σεπτεμβρίου- προσκαλεί τα μέλη του στη δεύτερη -επαναληπτική -οριστική Τακτική Γενική Συνέλευση στις 26 Σεπτεμβρίου 2021, ημέρα Κυριακή και ώρα 11 πμ στο Μεζεδοπωλείο Πόρτο Κάγιο (Γαρηττού 112 -Αγία Παρασκευή -πλησίον Μετρό Χαλάνδρι) με θέματα Ημερήσιας Διάταξης τα ακόλουθα:

1.Έκθεση πεπραγμένων του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου που παρουσιάζει τον Οικονομικό Απολογισμό Εσόδων -Εξόδων για τη διαχειριστική περίοδο 2018- 2021.

2.Έκθεση της Εξελεγκτικής Επιτροπής

3.Έγκριση από τη Γενική Συνέλευση της Έκθεσης της Εξελεγκτικής Επιτροπής και απαλλαγή των μελών της από κάθε ευθύνη.

4.Έγκριση από τη Γενική Συνέλευση των πεπραγμένων του απερχομένου Διοικητικού Συμβουλίου και απαλλαγή των μελών του από κάθε ευθύνη.

5.Ανακοινώσεις, προτάσεις, συζήτηση.

6.Αρχαιρεσίες, εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Εξελεγκτικής Επιτροπής περιόδου 2021 -2023.

Η παρουσία και η συμμετοχή όλων μας, ιδιαιτέρως των νέων Καστελλιωτών, οι οποίοι οφείλουν να παραστούν και να είναι υποψήφιοι, αποτελεί πλέον θέμα επιβίωσης του Συλλόγου μας.

 

Ο Πρόεδρος

 

Κωνσταντίνος Στοφόρος

"σπίτι χωρίς στέγη, άνθρωποι χωρίς πατρίδα" -από την εμπειρία στη γνώση και στην αφήγηση

 Στο πλαίσιο της έκθεσης του Δημήτρη Κοιλαλού με τίτλο «Caesura· όσο κρατάει μια ανάσα», που προσπαθεί να συνδέσει την απώλεια της στέγης (ένα ζήτημα που συνδέεται με τον ρόλο και τους σκοπούς της Σχεδίας) με την απώλεια της πατρίδας (που είναι το αντικείμενο της συγκεκριμένης δουλειάς του Δημήτρη Κοιλαλού) που φιλοξενείται στο «σχεδία home», σας καλούμε την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου στις 12:00 να δούμε, να μάθουμε και να φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι με τη βοήθεια της Μαγικής Τράπουλας των παραμυθιών του συγγραφέα Κώστα Στοφόρου. Η δράση απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας πάνω από 7 ετών (αλλά και σε όσους νιώθουν σαν παιδιά) και έχει σκοπό να ρίξει φως τόσο στο έργο του ελληνικού περιοδικού δρόμου, όσο και τον αποκλεισμό που γεννά ο εκπατρισμός, η απώλεια της στέγης και η βία του αποχωρισμού της εστίας. Οι μικροί μας φίλοι θα ενημερωθούν για τις δράσεις της «σχεδίας» και θα ξεναγηθούν στην έκθεση από τον φωτογράφο. Στη συνέχεια, μαζί με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Κώστα Στοφόρο, θα αυτοσχεδιάσουν και θα δημιουργήσουν το δικό τους παραμύθι, έχοντας ως σημείο αναφοράς την έκθεση και όσα έμαθαν από αυτήν. 

Τοποθεσία: Κολοκοτρώνη 56 & Νικίου 2, Αθήνα («σχεδία home») Διάρκεια: 12:00-14:00. Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας άνω των 7 ετών 

Δηλώσεις συμμετοχής: info@shediahome.gr  2130 231220. 

Η συμμετοχή στη δράση είναι δωρεάν. Η κράτηση θέσης είναι απαραίτητη 

Το «Caesura · όσο κρατάει μια ανάσα» είναι ένα έργο που δημιουργήθηκε με αφορμή την προσφυγική κρίση του 2015 και μιλάει για την ανωνυμία των εκπατρισμένων που καλούνται να γίνουν οι νέοι Ευρωπαίοι πολίτες. Εκδόθηκε σε λεύκωμα στην Γερμανία το 2018 και εκτέθηκε στο Μουσείο Μπενάκη το 2019. Η Παραμυθοκουζίνα ξεκίνησε το ταξίδι της στον κόσμο των Παραμυθιών το φθινόπωρο του 2011 κι από τότε έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και έχει συμβάλλει στη δημιουργία εκατοντάδων παραμυθιών μαζί με τα παιδιά κάθε ηλικίας. Βασικό «εργαλείο» για την κινητοποίηση της φαντασίας των παιδιών είναι η "Μαγική Τράπουλα των Παραμυθιών"