Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

5 χρόνια Library4all

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

"Σαν σήμερα πριν από 5 χρόνια το Library4all ξεκίνησε αυτή την απίθανη διαδρομή. Γιορτάζουμε τα γενέθλιά μας γεμάτοι χαρά και αισιοδοξία. Χάρη στην αγάπη, τη στήριξη και την ενεργή συμπαράσταση συνεργατών και φίλων μεγαλώνουμε ενώ παράλληλα μεγαλώνει και ο όγκος των βιβλίων που στέλνουμε σε σχολεία όλης της χώρας.  Χρόνια μας πολλά λοιπόν και είθε όλοι οι άνθρωποι που μοιραζόμαστε την αγάπη για τα βιβλία και τις βιβλιοθήκες να πορευόμαστε με ευχές που γίνονται πραγματικότητα..."

Αντιγράφω από τη σχετική ανάρτηση στο facebook. Το Library4all είναι μια εξαιρετική πρωτοβουλία. Τα στοιχεία που αναγράφονται στην αφίσα νομίζω τα λένε όλα.
Με την ευκαιρία των γενεθλίων αυτών σας παροτρύνω κι εγώ να συμμετέχετε. 
Αξίζει!



Το Library4all είναι μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2013 προσηλωμένη στην εκπαίδευση, τη διά βίου μάθηση, την καλλιτεχνική έκφραση και την ανάδειξη του πολιτισμού με σκοπό την ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας, μέσω της υποστήριξης και της ενίσχυσης σχολικών βιβλιοθηκών με βιβλία. Λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς τάσεις στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό,  χρησιμοποιούμε το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σχεδιάζουμε εκπαιδευτικές δραστηριότητες, εφαρμογές και άλλα προϊόντα για παιδιά, ενήλικες, ΑμεΑ, καθώς και ομάδες του πληθυσμού που βρίσκονται στο περιθώριο.
Η εταιρεία πιστεύει ότι η συχνή επαφή των παιδιών με τα βιβλία, και ιδιαίτερα στο χώρο του σχολείου όπου βρίσκονται καθημερινά, είναι παράγοντας καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη της ικανότητας ανάγνωσης και γραφής τους.
H αποστολή μας
  •  Να λαμβάνουμε ενημέρωση για τις ανάγκες των σχολείων σε όλη την Ελλάδα και εν συνεχεία να τα βοηθάμε να δημιουργήσουν μία βιβλιοθήκη ή να διευρύνουν την υπάρχουσα συλλογή τους.
  • Να δημιουργούμε εκπαιδευτικές λύσεις και εφαρμογές με στόχο τη στήριξη μη κερδοσκοπικών σκοπών που αποσκοπούν στη βελτίωση της ζωής των συνανθρώπων μας.
  • Να δίνουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ευκαιρίες για εκπαίδευση και αυτο-βελτίωση σε παιδιά και ενήλικες.
  • Να προωθούμε και να ενισχύουμε την πρόσβαση στον ελληνικό πολιτισμό και την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.
Για το σχεδιασμό και την υλοποίηση της ιστοσελίδας μας έχουμε λάβει υπ’όψιν όλα εκείνα τα εμπόδια που συχνά δεν επιτρέπουν στους χρήστες να εκμεταλλευτούν πλήρως το περιεχόμενό της.
Αφορμή για τη δημιουργία του Library4all ήταν ότι η πρόσβαση σε ευκαιρίες εκπαίδευσης και σε πολιτιστικά αγαθά χρειάζονται τώρα όσο ποτέ.

Γνωρίστε και την ομάδα του library4all εδώ

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Ο Χαμένος μύθος του Αισώπου στο Ζάππειο


Αυτή την Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου, στις 6 το απόγευμα θα βρίσκομαι στο περίπτερο των Εκδόσεων Μίνωας στην 47η Έκθεση Βιβλίου στο Ζάππειο, όπου μπορούμε να μιλήσουμε για τον "Χαμένο μύθο του Αισώπου", να υπογράψω αντίτυπα και να σας πω για το μυστικό που αφορά στο πανέμορφο νησί της Λέσβου.
Με την ευκαιρία να και ένα κείμενο του Δημήτρη Αργασταρά από το diavasame.gr για τον Χαμένο μύθο του Αισώπου
Ο Κώστας Στοφόρος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας, γράφει κυρίως ιστορίες για παιδιά και νέους και διευθύνει το blog Paramithokouzina.blogspot.gr. «Ο χαμένος μύθος του Αισώπου» περιλαμβάνεται στη σειρά Ταξίδια στην Ελλάδα –μια πολύ ενδιαφέρουσα σειρά, όπου κάθε φορά κι άλλος συγγραφέας καλείται να γράψει μια ιστορία που να διαδραματίζεται σε έναν συγκεκριμένο τόπο της ελληνικής επικράτειας– με το συγκεκριμένο βιβλίο να αφορά στη Σάμο.

Ο Λυκούργος και η Ρόδη είναι δύο αδέρφια σε μια συνηθισμένη μεσοαστική οικογένεια, που αυτό το καλοκαίρι έχει αποφασίσει να το περάσει στο νησί της μαμάς, στη Σάμο. Τα δύο παιδιά δεν βρίσκουν τίποτα το εντυπωσιακό σε αυτό και πιστεύουν πως θα πρόκειται για τις πιο βαρετές διακοπές τους, παρότι η μαμά είναι ενθουσιασμένη και τους τραβολογά σε όλα τα αξιοθέατα και τα μουσεία, «λες και η ίδια είχε φτιάξει ό,τι βρισκόταν πάνω στο νησί». Έτσι μαθαίνουμε κι εμείς για το Πυθαγόρειο της Σάμου, για το τι είδους πλάσματα ήταν τα «καπλάνια» που πέρασαν στο νησί από τα παράλια της Μικράς Ασίας, για τον Πολυκράτη τον τύραννο, για τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες του ποιητή Ρίτσου στο νησί. Μέχρι που φτάνουμε στο σπίτι... όχι του παππού και της γιαγιάς αλλά δύο ηλικιωμένων θείων της μητέρας, του θείου Πυθαγόρα και της θείας Διαμαντούλας. Στο παλιό σπίτι, με τα ακόμη πιο παλαιά έπιπλα, χωρίς τηλεόραση και internet, τα δυο παιδιά θα μάθουν την ιστορία του μεγάλου τους προγόνου, του επαναστάτη του '21 Λυκούργου Λογοθέτη, και θα γνωρίσουν τις καταπληκτικές ομορφιές της φύσης.

Θα κάνουν μπάνιο στη θάλασσα, στο ποτάμι, στους καταρράκτες, και ο θείος Πυθαγόρας θα τους διηγηθεί την πιο περίεργη ιστορία του ονομαστού προγόνου τους. Κάποτε ένας βοσκός του έφερε ένα αρχαίο χειρόγραφο που βρήκε να μασουλά μία από τις κατσίκες του, το χειρόγραφο αυτό λέγεται πως ήταν κάποιος χαμένος μύθος του Αισώπου αλλά μέσα στην αναμπουμπούλα του Αγώνα ο Λογοθέτης προτίμησε να το κρύψει σε ένα ασφαλές μέρος και υποσχέθηκε να επιστρέψει για να τον πάρει. Όμως, από τότε ο χαμένος μύθος του Αισώπου έμεινε για πάντα... χαμένος. Μερικές μέρες αργότερα, ένας περίεργος δημοσιογράφος θα επισκεφτεί το σπίτι της οικογένειας, θα τους δείξει έναν κωδικοποιημένο χάρτη και θα τους ζητήσει να τον βοηθήσουν στην αναζήτηση του «θησαυρού». Έτσι, ο θείος Πυθαγόρας, ο Λυκούργος και η Ρόδη θα μπλέξουν σε μια μεγάλη καλοκαιρινή περιπέτεια, με αίσιο όμως τέλος.

«Ο χαμένος μύθος του Αισώπου» είναι ένα όμορφο βιβλίο γραμμένο για νεαρούς αναγνώστες, ταυτόχρονα διασκεδαστικό και ενδιαφέρον, με τις ιστορικές πληροφορίες και τις παρένθετες αφηγήσεις κάποιων γνωστών μύθων να συνταιριάζονται αρμονικά με το ξεδίπλωμα της συγκεκριμένης ιστορίας και την παρουσίαση των προσώπων. Το ανάλαφρο ύφος του συγγραφέα μάς κέρδισε γρήγορα, καθώς καταφέρνει να μεταδώσει επιτυχημένα το κλίμα της εφηβικής ηλικίας και του ελληνικού καλοκαιριού. Επίσης, η διαδικασία για τη λύση του γρίφου σχετικά με τον χάρτη του κρυμμένου «θησαυρού» και τελικά η αποκάλυψη μιας χαμένης εκδοχής σε έναν μύθο του Αισώπου ικανοποιούν την αυξανόμενη περιέργεια και την τέρψη του αναγνώστη.

Καλοκαίρι, διακοπές, τοπική ιστορία και ένα αστυνομικό μυστήριο σε έναν όμορφο συνδυασμό, που μας προδιαθέτει θετικά ώστε να αναζητήσουμε και τα άλλα βιβλία της σειράς Ταξίδια στην Ελλάδα.

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

...εγώ είμαι με τον Ζακ Πρεβέρ...

Αποτέλεσμα εικόνας για ζακ πρεβερ το πουλί

Ζακ Πρεβέρ, «Σελίδα γραπτού»

Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι.
Επαναλάβατε! λέει ο δάσκαλος.
Δύο και δύο τέσσερα
τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι.
Μα να το πουλί-λύρα
που περνά στον ουρανό.
Το παιδί το βλέπει,
το παιδί το ακούει,
το παιδί το φωνάζει:
Σώσε με, παίξε μαζί μου,
πουλί!
Τότε το πουλί κατεβαίνει
και παίζει με το παιδί.
Δύο και δύο τέσσερα.
Επαναλάβατε! λέει ο δάσκαλος.
Και το παιδί παίζει,
το πουλί παίζει μαζί του…
Τέσσερα και τέσσερα οχτώ
οχτώ κι οχτώ κάνουν δεκάξι
δεκάξι και δεκάξι πόσα κάνουν;
Δεν κάνουν τίποτα δεκάξι και δεκάξι
και προπάντων όχι τριάντα δύο
έτσι ή αλλιώς
και φεύγουν.
Και το παιδί έκρυψε το πουλί
μες στο θρανίο του
κι όλα τα παιδιά
ακούν το τραγούδι του
κι όλα τα παιδιά ακούν τη μουσική
κι οχτώ κι οχτώ στη βόλτα τους φεύγουν
και τέσσερα και τέσσερα και δυο και δυο
στη βόλτα τους το σκάνε
κι ένα κι ένα δεν κάνουν ούτε ένα ούτε δύο
ένα ένα το ίδιο φεύγουν.
Και το πουλί-λύρα παίζει
και το παιδί τραγουδάει
κι ο καθηγητής φωνάζει:
Πότε θα πάψετε να κάνετε τον καραγκιόζη!
Μα όλα τ' άλλα παιδιά
ακούν τη μουσική
και οι τοίχοι της τάξης
σωριάζονται ήσυχα.
Και τα τζάμια ξαναγίνονται άμμος
το μελάνι ξαναγίνεται νερό
τα θρανία ξαναγίνονται δένδρα
η κιμωλία ξαναγίνεται ακρογιαλιά
το φτερό ξαναγίνεται πουλί.

[πηγή: Ζακ Πρεβέρ, Κουβέντες, μτφρ. Μιχάλης Μεϊμάρης, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 1994, σ. 124-125]

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Το σχολείο και η Φυλιώ Πυργάκη


Αποτέλεσμα εικόνας για Όποιος αγαπάει (εκ)παιδεύει

Καθώς σήμερα ανοίγουν τα σχολεία θυμήθηκα ένα κείμενό μου που περιλαμβάνεται στο βιβλίο μου Το Ημερολόγιο ενός πατέρα (2) -Όποιος αγαπάει (εκ)παιδεύει/ Από τα πρώτα βήματα μέχρι το σχολείο) που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κριτική

Τώρα ο ..."Μεγάλος" είναι πια φοιτητής, αλλά νομίζω ότι που και που θυμάται τη Φυλιώ Πυργάκη!

Το σχολείο και η Φυλιώ Πυργάκη

Γνωρίζετε τη Φυλιώ Πυργάκη;
Όχι; Ούτε κι εγώ τη γνώριζα μέχρι πριν από λίγο καιρό.
Πρόκειται για τη «βασίλισσα του δημοτικού τραγουδιού», όπως την έχουν αποκαλέσει.
Θα μου πείτε τώρα τι σχέση έχει αυτό με το «Ημερολόγιο ενός πατέρα».
Μη βιαζόσαστε. Θα σας εξηγήσω.
Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή.

Α΄ Πράξη (Ώρα 7 και κάτι, παιδικό δωμάτιο Μεγάλου)

Η ώρα είναι εφτά το πρωί. Το ξυπνητήρι χτυπάει δαιμονισμένα. Σηκώνομαι παραπατώντας και μέσα σε ένα θολό όνειρο καταφέρνω να φτιάξω καφέ. Βγαίνω στο μπαλκόνι για να καπνίσω το πρώτο τσιγάρο της ημέρας (έχω γίνει …κομάντο, διότι ως γνωστόν δεν πρέπει να καπνίζουμε μέσα στο σπίτι όταν υπάρχουν παιδιά).
Τώρα νιώθω έτοιμος για την πιο λεπτή επιχείρηση του 24ωρου. Ως νέος Φελπς οπλίζομαι με κουράγιο και βαδίζω προς το δωμάτιο του Μεγάλου.
Ανοίγω απαλά τα πατζούρια και με την πιο γλυκιά και μελωδική φωνή λέω:
«Αγαπούλη μου, ήρθε η ώρα να ξυπνήσεις»
Ένα μουγκρητό φτάνει κάτω από τα σκεπάσματα και ο Μεγάλος σκεπάζεται και με το μαξιλάρι.
Πλησιάζω στην επικίνδυνη ζώνη.
Τραβάω πάπλωμα και μαξιλάρι.
«Δεν πάω στο σχολείο!» ακούγεται μέσα από τα δόντια του Μεγάλου.
«Πρέπει να πας!»
«Γιατί πρέπει να πηγαίνω στο παλιοσχολείο; Είναι το πιο βαρετό πράγμα στον κόσμο»
«Μα αγόρι μου μαθαίνεις ένα σωρό πράγματα»
«Δεν μαθαίνουμε τίποτα στο σχολείο»
Καθώς οι δείκτες τρέχουν στο καντράν του ρολογιού με τον Γουίνι, προσπαθώ να επιστρατεύσω λογικά επιχειρήματα και απαντήσεις που να πείθουν. Φαίνεται πως τα καταφέρνω στο κυνήγι του χρόνου, όταν έρχεται το αναπάντεχο χτύπημα κάτω από τη ζώνη:
«Η Φυλιώ Πυργάκη δεν τέλειωσε το σχολείο»
«…»
«Έμεινε τρία χρόνια στη Δευτέρα δημοτικού και μετά δεν ξαναπήγε» (ο Μεγάλος πηγαίνει επίσης στη Δευτέρα –για πρώτη χρονιά)
«…»
Έχω μείνει άφωνος, όταν στη συζήτηση μας έρχεται να δέσει και η μουσική υπόκρουση: Το κλάμα του Μωρού.
Στη σκηνή εμφανίζεται και η Μαμά, διαμαρτυρόμενη για το ξύπνημα του Μωρού.
Διότι όπως καταλαβαίνετε η αντιπαράθεση με τον Μεγάλο γινόταν σε μάλλον υψηλά ντεσιμπέλ.

Β΄ Πράξη (Ώρα 7:45, σαλόνι)
 
Πώς λένε την Ελληνίδα εξαδέλφη του Φιντέλ Κάστρο;
-Φυλιώ Πυργάκη

Αυτό το ανέκδοτο το διάβασα στο Ίντερνετ, χωρίς να γνωρίζω το ρόλο που θα έπαιζε η Φυλιώ στη ζωή μου και γέλασα ανυποψίαστος.
Είμαστε λοιπόν στο σαλόνι και η συζήτηση συνεχίζεται. Η συμπαθέστατη κυρία του δημοτικού μας τραγουδιού πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια και φυλούσε πρόβατα με αποτέλεσμα να χάνει τα μαθήματα του σχολείου, μέχρι που τελικά το εγκατέλειψε.
Είπα κι εγώ λοιπόν:
«Ωραία. Αν θέλεις μπορείς να σταματήσεις το σχολείο αλλά θα πας στο χωριό να φυλάς κι εσύ πρόβατα, όπως η Φυλιώ Πυργάκη».
Ο Μεγάλος, ως γνήσιος οικολόγος και λάτρης της φύσης, βρήκε την ιδέα εξαιρετική κι εγώ ξέμεινα από επιχειρήματα. Ταυτοχρόνως τον φανταζόμουνα με τη φλογέρα του να βόσκει τα πρόβατα του, ως χαρούμενο βοσκόπουλο κάπου στον Παρνασσό. Αντί για τα μπατόν του σκι, μας προέκυψε …γκλίτσα. Αντί της ισοθερμικής στολής η φουστανέλα. Αντί για τις μπότες après- ski τα τσαρούχια…
 Εκείνη την ώρα πήγα να βάλω τα γέλια, αλλά συγκρατήθηκα. Ο μπαμπάς πρέπει να μείνει αυστηρός και να σταθεί στο ύψος του, γιατί αλλιώς πάνε τα «όρια» που λένε κι οι ψυχολόγοι. Και μετά θα έλεγα όπως στη διαφήμιση:
«Τα όρια; Πού είναι τα όρια; Οέο, που είναι τα όρια;»

Κακήν κακώς η αντιπαράθεση έληξε και πήγαμε να περιμένουμε το σχολικό….

Γ Πράξη (8:15 το πρωί)

Ο μπαμπάς πίσω στο σπίτι διαβάζει. Χρειάζομαι τις συμβουλές ειδικού. Ανοίγω τον Berry Brazelton. Σημειώνω μερικά από αυτά που προτείνει  

-Πρέπει να ακούμε περισσότερο και να μιλάμε λιγότερο
Είναι πολύ εύκολο να κουράσουμε ένα παιδί με πολλές πληροφορίες που μπορεί ακόμα και να μην καταλαβαίνει. Καλό θα ήταν να αποφεύγουμε τα κηρύγματα και να δείχνουμε προσοχή στις ανησυχίες του.

-Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς
Σταματήστε να ελπίζετε ότι θα κάνετε τα πάντα τέλεια. Τέλειοι γονείς δεν υπάρχουν, για αυτό φροντίστε να μαθαίνετε από τα λάθη σας. Σπάνια, τα παιδιά θα σας ανταμείψουν για τις επιτυχίες σας. Αντίθετα, θα φροντίζουν να σας υπενθυμίζουν-σχεδόν πάντα- τις αποτυχίες σας.
-Η πειθαρχία είναι σημαντική
Η πειθαρχία είναι το δεύτερο σημαντικό πράγμα μετά την αγάπη. Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τα όρια τους. Σε καμία περίπτωση η πειθαρχία δεν είναι συνώνυμο της τιμωρίας. Αντίθετα αποτελεί ένα είδος διδασκαλίας και έναν τρόπο εκδήλωσης της αγάπης σας απέναντι τους.

-Ψάξτε τις αιτίες της συμπεριφοράς του
Μάθετε να ξεχωρίζετε τις πραγματικές αιτίες που κρύβονται πίσω από τη συμπεριφορά του παιδιού σας και μην μένετε στις επιφανειακές αντιδράσεις. Τα πάντα έχουν μια αιτία. Εναρμονιστείτε με το παιδί σας!

-Μην σπαταλάτε ενέργεια για ασήμαντα πράγματα!
Η παραμικρή αταξία δεν πρέπει να γίνεται θέμα. Αντίθετα, θα πρέπει να κάνετε θέμα, όταν ένα παιδί όντως παραβιάζει τα όρια. Πολλές φορές γίνονται μάχες για πράγματα που πρέπει να αποφασίζει το παιδί. Όπως για παράδειγμα το "πόσο θα φάει". Ξεκαθαρίστε ποιες συμπεριφορές θεωρείτε απαράδεκτες (πχ παιχνίδια με σπίρτα)

-Προσπαθήστε να είστε δίπλα του!
Ο σεβασμός στις ανάγκες ενός παιδιού είναι πολύ σημαντικός. Όταν σας ρωτά κάτι, στρέψτε την προσοχή σας πάνω του. Σταθείτε δίπλα του σε προβλήματα που αντιμετωπίζει. Όταν είναι στενοχωρημένο, ρωτήστε το τι έχει, μιλήστε του, δείξτε του πόσο συμμερίζεστε το πρόβλημα του.

-Τα παιδιά κάνουν ότι κάνετε
Εάν πείτε στο παιδί σας να μη μιλά άσχημα και εσείς σε ένα δευτερόλεπτο αρχίσετε να βρίζετε... το παιδί θα κάνει ακριβώς αυτό που κάνετε. Με λίγα λόγια το παιδί θυμάται τη συμπεριφορά και όχι τα λόγια σας. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να του δείχνετε ότι μπορείτε να συγκρατηθείτε όταν έχετε θυμώσει.

 (Τα αναπτυξιακά προβλήματα του βρέφους και του νηπίου, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα)

Πράξη Δ΄ (ώρα 7 το απόγευμα)

Κουρασμένος για να συζητήσω, κουρασμένος για να φιλοσοφήσω. Κρατάω το Μωρό στην αγκαλιά και προσπαθώ να συζητήσω με τον Μεγάλο (σαν άντρας με άντρα). Εφαρμόζω στην πράξη τις οδηγίες του ειδικού (ή μήπως νομίζω πως τις εφαρμόζω;) Αντιμετωπίζω με χαρακτηριστική ηρεμία όλη τη γκάμα των εκνευριστικών συμπεριφορών (ξέρω ότι αύριο μπορεί να μην έχω την ίδια ηρεμία)
Θέλω να τον ακούσω περισσότερο αλλά προτιμά να μου μιλήσει για οτιδήποτε άλλο εκτός από το σχολείο. Το Μωρό αρχίζει τα δικά του: Χαμόγελα, χαριεντισμοί, «αγκού», και άλλα της μωρουδιακής αργκό που δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε. Στην ενασχόληση μαζί του βρίσκουμε και οι δυο ένα διέξοδο.
Στην επόμενη φάση θα πρέπει να του αναλύσουμε τα περί ορίων για να μην ξυπνάει τις νύχτες και ζητάει όλο αγκαλιά.
Φοβάμαι πως θα τα θαλασσώσω και πάλι.  Και τέλος πάντων όσο δεν αντιμετωπίζεις τα προβλήματα τόσο διογκώνονται.
Αναμασάω την πιο παρηγορητική φράση: «Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς» - Παρηγοριά στον άρρωστο;

«Και γιατί να πάω σχολείο;»: Δωρεάν σεμινάριο στο Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Και γιατί να πάει σχολείο, δηλαδή; Μια χαρά δεν περνάει και στο σπίτι, με τα αδέρφια του, να παίζει όλη μέρα και να βλέπει τηλεόραση; Και γιατί να πρέπει να μάθει ορθογραφία, πολλαπλασιασμό -αφού υπάρχει το κομπιούτερ που τα κάνει όλα αυτά για εμάς! Και… τι του απαντάς, όταν στις 8:00 το πρωί, στυλώνει τα πόδια στο πάτωμα και απλά αρνείται να πάει; Η απάντηση κρύβεται στην… χαρά! Στη υπενθύμιση, ότι σχολείο δεν είναι μόνο μελέτη και γνώση, αλλά και φιλία και παιχνίδι!
Με αυτό το μήνυμα, το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης σε συνεργασία  με το Infokids.gr σας προσκαλεί στο πρώτο δωρεάν σεμινάριο της φετινής σεζόν, στο Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης (Τριπόδων 23, Αθήνα-Πλάκα), το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου, στις 11:00, με εισηγήτρια την Σχολική Σύμβουλο Δημοτικής Εκπαίδευσης, Δρ. Αικατερίνη Σουσαμίδου. 
Με αφορμή το βιβλίο της «Και γιατί να πάω σχολείο;», η Δρ. Αικατερίνη Σουσαμίδου θα μιλήσει σε γονείς και εκπαιδευτικούς για τον διττό ρόλο του σχολείου, ως ένας χώρος μάθησης αλλά και συναισθηματικής ασφάλειας, και θα δώσει συμβουλές, προκειμένου να ξεκινούν για εκεί κάθε πρωί τα παιδιά με χαρά.
Η εκδήλωση αφορά κυρίως γονείς, αλλά όσοι φοιτητές ή εκπαιδευτικοί επιθυμούν να παρακολουθήσουν την ομιλία, θα λάβουν στο τέλος βεβαίωση συμμετοχής.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Η χωρητικότητα της αίθουσας είναι 50 άτομα. Οι θέσεις θα καλύπτονται κατά την προσέλευση. Παρακαλείστε να είστε στον χώρο τουλάχιστον 15 λεπτά νωρίτερα.

Δηλώστε συμμετοχή στο σεμινάριο μέσω της Φόρμας Συμμετοχής ΕΔΩ.

Στη συνείδηση πολλών, γονέων, παιδιών αλλά και εκπαιδευτικών, το σχολείο είναι συνυφασμένο με την απόκτηση γνώσεων. Όμως πολύ σπουδαίο μέρος καλύπτει όχι πλέον η γνωστική καλλιέργεια αλλά η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Η ενσυναίσθηση, η αυτορρύθμιση συμπεριφοράς, η αυτογνωσία, η κοινωνική ευαισθητοποίηση, η λήψη αποφάσεων εντάσσονται στη σχολική ζωή και επηρεάζουν ουσιαστικά το βαθμό ικανοποίησης που βιώνει το παιδί από τη συμμετοχή του σ’ αυτήν.
Με την ανάπτυξη των συναισθηματικών δεξιοτήτων το παιδί αποκτά την δυνατότητα να μπαίνει στη θέση του άλλου και να ευαισθητοποιείται αναγνωρίζοντας τις ανάγκες του. Να αντιλαμβάνεται και να ερμηνεύει σωστά τα μη λεκτικά μηνύματα ώστε να αντιδρά κατάλληλα. Να ρυθμίζει τη συμπεριφορά του ασκώντας αυτοέλεγχο, να γνωρίζει τον εαυτό του και να του δίνει αξία. Επίσης να λαμβάνει αποφάσεις συνυπολογίζοντας τους παράγοντες που το οδηγούν σε επιλογές δράσης.
Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν σημαντικά στον περιορισμό της σχολικής βίας, φαινόμενο που μελετάται συστηματικά και αποτελεί πραγματικότητα μέσα στο χώρο του σχολείου, καθώς και στην ανάπτυξη φιλικών σχέσεων και στην ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα των συνομηλίκων, γεγονός που το κάνει να αισθάνεται αποδεκτό ώστε να εξελίσσει τις γνωστικές και κοινωνικές του δεξιότητες χωρίς το φόβο της απόρριψης.
Αυτόν τον διττό ρόλο του σχολείου επιδιώκει να αναδείξει το παραμύθι μας και να δώσει το μήνυμα στους γονείς ότι σχολείο δεν είναι μόνο γνώσεις αλλά και συναίσθημα και φιλία.

Η εισηγήτρια Δρ. Αικατερίνη Σουσαμίδου

Η Δρ. Αικατερίνη Σουσαμίδου είναι Σχολική Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης. Είναι απόφοιτος Φιλοσοφικής Σχολής, Παιδαγωγικής Ακαδημίας και Σχολής Νηπιαγωγών. Έχει ειδικευθεί στη Γνωστική Ψυχολογία με μεταπτυχιακές και διδακτορικές  σπουδές. Εκπόνησε μεταδιδακτορική έρευνα στην Ψυχολογία με υποτροφία του Ι.Κ.Υ. Για πάνω από δεκαετία αποτελεί συνεργαζόμενο επιστημονικό προσωπικό στο ελληνικό ανοιχτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ) και έχει διδάξει ως επιστημονικός συνεργάτης στο ΑΤΕΙΘ το μάθημα της Ψυχολογίας. Έχει δημοσιεύσει πολλές ερευνητικές εργασίες, ψυχολογικού και παιδαγωγικού περιεχομένου, σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων, έχει συγγράψει βιβλία αντίστοιχου περιεχομένου (Η αναγνώριση προσώπων, Γονείς και Εκπαιδευτικοί αντιμέτωποι με τη σχολική βία, Οι σχολικές κυρώσεις στο Γυμνάσιο) και έχει εισηγηθεί εκπαιδευτικά και ψυχολογικά θέματα σε πολλά σεμινάρια, ημερίδες, συνέδρια.

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2018

Χτύπα καρδιά μου στο ρυθμό

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο
Η Ένωση Ηπειρωτών Χαλανδρίου μας καλεί σε μια ξεχωριστή βραδιά στο Θέατρο της Ρεματιάς την Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου στις 8.30μμ.

Με τίτλο "Χτύπα καρδιά μου στο ρυθμό" θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μια παράσταση -γλέντι με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια απ' όλη την Ελλάδα.

Ένα ταξίδι στην Ήπειρο, τα νησιά, την Πόλη και τον Πόντο με πυξίδα τον Ρυθμό. Ταξιδευτές σε μουσικές αργές- μερακλήδικες, δυναμικές-πολεμικές, γρήγορες-παιχνιδιαρικες με προορισμό τη μέθεξη του γλεντιού στο τέλος της εκδήλωσης. 

Είσοδος Ελεύθερη.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

Η Πλάκα με τα μάτια ενός 11χρονου

Στον φωτογραφικό περίπατο στην Πλάκα, συμμετείχε και ο μικρός μου γιος Ιάσων που ετοιμάζεται να οδεύσει στην 6η Δημοτικού.

Μερικές από τις φωτογραφίες του: