Μια ιστορία που γεννήθηκε από ένα ταξίδι. Από το εργαστήρι συγγραφής στην Αστράμαξα
Μόναχο
της Δήμητρας Καλαϊτζόγλου
Το βράδυ στης 11 Νοεμβρίου ένα
ζευγάρι, ο Διονύσης με την Αρτέμη, ετοίμαζαν βαλίτσες για το ταξίδι που τους
περίμενε το επόμενο πρωί στο Μόναχο. Όταν τέλειωσαν τις ζύγισαν και μετά ο
Διονύσης θα τις κατέβαζε στον κάτω όροφο. Καθώς ο Διονύσης κατέβαζε τη δεύτερη
βαλίτσα παραπάτησε, έπεσε και δυστυχώς στραμπούληξε τον αστράγαλό του. Η Άρτεμη
άκουσε αμέσως αυτό τον δυνατό θόρυβο και έτρεξε να δει τί είχε συμβεί.
Ο Διονύσης δεν μπορούσε
να το πατήσει και κατέληξε στο νοσοκομείο. Το καλό ήταν πως δεν είχε κόσμο και
με το που έφτασαν υπήρχε διαθέσιμη νοσοκόμα.
Η νοσοκόμα ονομαζόταν
Σοφία. Η Σοφία με το που είδε το στραμπούληγμα του Διονύση ήθελε να το δει
αμέσως ο χειρουργός Σπύρος. Ο χειρουργός Σπύρος τους είπε πως δεν είναι κάτι
σοβαρό, πως πρέπει να βάζει κάποιες κρέμες μετά το μπάνιο και πως μπορούν να
φύγουν για το ταξίδι τους. Παρόλα αυτά θα δυσκολευτούν στο ταξίδι τους.
Ο Διονύσης και η Άρτεμη
ήταν χαρούμενοι που δε θα έχαναν το ταξίδι τους και επέστρεψαν πίσω σπίτι τους
για να κοιμηθούν.
Το επόμενο πρωί ο
Διονύσης με την Άρτεμη ετοιμάστηκαν και έφυγαν για το αεροδρόμιο.
Όταν έφτασαν στο αεροδρόμιο η Άρτεμη πήγε να
αφήσει τις βαλίτσες, ενώ ο Διονύσης πήγε να αγοράσει κάτι να φάνε, διότι δεν
είχαν φάει το πρωϊνό τους.
Μετά ξανασυναντήθηκαν στο
check in και ύστερα προχώρησαν μαζί ώσπου
να φτάσουν στην πύλη και να φάνε το πρωϊνό τους.
Λίγη ώρα αργότερα τους
πήρε λεωφορείο για να τους πάει στο αεροπλάνο.
Στην διάρκεια της πτήσης
και οι δύο κοιμήθηκαν χωρίς να καταλάβουν πως είχε περάσει η ώρα και όταν
ξύπνησαν είχαν φτάσει στο Μόναχο. Κατευθύνθηκαν από το αεροπλάνο στη φυσούνα
και ύστερα στο μέρος παραλαβής των αποσκευών τους. Στη συνέχεια κάλεσαν το ταξί
που θα τους πήγαινε στο ξενοδοχείο τους.
Όταν πήγαν για check in η κοπέλα τους ρώτησε:
«Guten Tag. Wie geht es dir?», που σημαίνει «καλησπέρα, πώς είστε?».
«English please”, είπε η
Άρτεμη.
«Ah, hello how are you?»,
«Good» απάντησε ο Διονύσης.
«Can I have your name and telephone number?».
«Yes, Dionisis and the telephone is 54237»,
απάντησε ο Διονύσης.
Η κοπέλα τους έδωσε το
κλειδί, τους είπε το νούμερο του δωματίου και τον όροφο και ο Διονύσης με την
Άρτεμη κατευθύνθηκαν προς το δωμάτιό τους.
Εκεί άφησαν τις βαλίτσες
τους. Ύστερα ξεκίνησαν για την πρώτη τους βόλτα στο Μόναχο.
Είχαν βοήθεια από χάρτες,
ώσπου μία μέρα τους ρώτησε ένα ζευγάρι, ο Κωνσταντίνος με την Ελίνα:
«θέλετε βοήθεια?».
Για αρχή η Άρτεμη ρώτησε:
«Είστε Έλληνες και μένετε εδώ στο Μόναχο?».
«Ναι, εγώ και η Ελίνα
μένουμε εδώ και τρία χρόνια εδώ στο Μόναχο και έχει πάρα πολύ ωραία μέρη που
μπορείτε να επισκεφτείτε.»
Ο Διονύσης με την Άρτεμη
αποφασίζουν να ακολουθήσουν το ζευγάρι με τη σκέψη πως θα περάσουν πολύ όμορφα.
Τελικά είχαν πολύ ωραίες
στιγμές στο Μόναχο με τον Κωνσταντίνο και την Ελίνα ώσπου ήρθε η μέρα της
επιστροφής τους. Η πτήση τους ήταν το απόγευμα στις 18 Νοεμβρίου και τότε ήταν
πρωί. Ο Διονύσης με την Άρτεμη είχαν πάει για τον τελευταίο τους καφέ με τον
Κωνσταντίνο και την Ελίνα. Εκεί προέκυψε και μία συζήτηση.
«Εγώ με την Άρτεμη
σκεφτήκαμε να μείνουμε στο Μόναχο. Παρόλα αυτά υπάρχουν και κάποια θεματάκια
που πρέπει πρώτα να λυθούν.», είπε ο Διονύσης.
«Αν το πρόβλημα είναι η
δουλειά σου, έχω μία θέση εγώ στην εταιρεία μου, μπορείς να έρθεις», είπε ο
Κωνσταντίνος,
«και εσύ Άρτεμη μπορείς
να έρχεσαι μαζί μου 2-3 φορές την εβδομάδα για χορό», συμπλήρωσε η Ελίνα.
Ο Διονύσης με την Άρτεμη
το συζήτησαν και τελικά αποφάσισαν να μείνουν.
Έτσι ακύρωσαν τα
εισιτήρια και βρήκαν σπίτι στο Μόναχο και από τότε είχαν μία νέα αρχή εκεί με
βόλτες σε ενδιαφέροντα μέρη, όπως το Ντόιτσε μιουζέουμ και έτρωγαν πεντανόστιμα
γλυκά όπως το κάιζεσμαν.
.jpg)
