Φ.Ι.Λ.Ε. – Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα

 

Φ.Ι.Λ.Ε. – Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα.

Από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου, οι Niccolò Ammaniti, Pierdomenico Baccalario,

Marta Barone, Matteo B. Bianchi, Donato Carrisi, Paolo Giordano, Antonella Lattanzi, Melania Mazzucco και Carlo Vecce πρωταγωνιστούν στην Αθήνα

 Το πρόγραμμα και τα εικαστικά είναι διαθέσιμα για λήψη εδώ

 

14 Ιανουαρίου 2026. Από τον βαθύ δεσμό με την κλασικότητα έως την εδραιωμένη ουμανιστική παράδοση, από την κοινή μεσογειακή ταυτότητα έως τις συγγενικές οπτικές του παρόντος, η Ελλάδα και η Ιταλία μοιράζονται μια βαθιά πολιτιστική κληρονομιά. Την κληρονομιά αυτή φιλοδοξεί να τιμήσει και να αναδείξει η πρώτη έκδοση του ΦΙΛΕ – Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα που θα πραγματοποιηθεί στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών από την Παρασκευή 13 έως την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026. Παράλληλα, το Φεστιβάλ στοχεύει να αναδείξει την ποικιλομορφία και τον πλούτο της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας, η οποία απολαμβάνει ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον και προσοχή από το ελληνικό αναγνωστικό κοινό, χάρη και στην ώθηση που δημιούργησε η συμμετοχή της Ιταλίας, τον περασμένο Μάιο, ως Τιμώμενης Χώρας στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, τη σημαντικότερη στην Ελλάδα.

Το ΦΙΛΕ προωθείται από το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα Βιβλίου και Πολιτισμού, το Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, την ένωση Giri di parole, υπό την αιγίδα της Ένωσης Ιταλών Εκδοτών-ΑΙΕ, υπό την αιγίδα του ιταλικού Κέντρου για το βιβλίο και την ανάγνωση-CEPELL και με την ενεργό συμμετοχή των εκδοτικών οίκων Διόπτρα, Κέλευθος, Πατάκη και Utopia, και έχει διπλό στόχο: να αποτελέσει ένα ζωντανό αρχείο λογοτεχνικών φωνών και, ταυτόχρονα, μια χειρονομία φιλίας και διαλόγου. Το ίδιο το όνομα ΦΙΛΕ είναι το ακρωνύμιο του Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα, ενώ η λέξη ΦΙΛΕ αποκτά ένα επιπλέον νόημα, καθώς παραπέμπει στη λέξη φίλος.

Στην Αθήνα θα εκπροσωπήσουν τη σύγχρονη ιταλική λογοτεχνία, σε διαφορετικά είδη οι Niccolò Ammaniti, Pierdomenico Baccalario, Marta Barone, Matteo B. Bianchi, Donato Carrisi, Paolo Giordano, Antonella Lattanzi, Melania Mazzucco και Carlo Vecce. Τις συναντήσεις θα πλαισιώσουν συγγραφείς, μεταφραστές, δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί και εκπρόσωποι του ελληνικού θεσμικού και πολιτιστικού κόσμου: οι Περικλής Δημητρολόπουλος, Δήμητρα Δότση, Νάσος Ηλιόπουλος, Μαρία Ηλιού, Ελένη Κορόβηλα, Δημήτρης Μαμαλούκας, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Κώστας Μοστράτος και Ιωάννης Τσόλκας.

Ο Francesco Neri, διευθυντής του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών δηλώνει: «Το ΦΙΛΕ γεννήθηκε από το ζωηρό και αυξανόμενο ενδιαφέρον που εκδηλώνουν οι Έλληνες αναγνώστες και εκδότες για την Ιταλία και τη λογοτεχνία της. Η έναρξη της πρώτης του έκδοσης στην ιστορική έδρα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου – που στο πέρασμα των χρόνων έχει φιλοξενήσει κεντρικές φωνές της λογοτεχνικής μας παράδοσης, από τον Ουγκαρέτι και τον Μοντάλε έως τον Καλβίνο και τον Μοράβια – σημαίνει ότι εντασσόμαστε σε μια ιστορία ανταλλαγών που συνεχώς ανανεώνεται, δημιουργώντας ολοένα και πιο έντονους και σταθερούς δεσμούς, ευνοώντας την άμεση γνωριμία με τους Ιταλούς συγγραφείς και αναδεικνύοντας εκείνη την αυθόρμητη σχέση συμπάθειας και αμοιβαίου θαυμασμού που ανέκαθεν υπήρχε ανάμεσα στις δύο ακτές του Ιονίου».

 

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Το ΦΙΛΕ περιλαμβάνει μια σειρά εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου στους χώρους του Ιταλικού Mορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών. Το πρόγραμμα διαρθρώνεται σε πέντε διαφορετικές ενότητες: ΦΙΛΕ://συναντήσεις, ενότητα αφιερωμένη στον άμεσο διάλογο μεταξύ Ιταλών και Ελλήνων συγγραφέων που μοιράζονται έναν κοινό ορίζοντα ιστορίας, ευαισθησίας και γλώσσας, ΦΙΛΕ://νέες ελληνικές κυκλοφορίες, τον χώρο παρουσίασης των νέων ιταλικών εκδόσεων που μόλις κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα, ΦΙΛΕ://επιστροφές, με πρωταγωνιστές ιταλικά βιβλία, κλασικά και σύγχρονα, που έχουν ήδη μεταφραστεί και εκδοθεί στην Ελλάδα, τα οποία συνεχίζουν να συνομιλούν με τους Έλληνες αναγνώστες μέσα από νέα κλειδιά ανάγνωσης, ΦΙΛΕ://οπτικές, ενότητα αφιερωμένη σε συναντήσεις που υπερβαίνουν τα όρια της πεζογραφίας και ανοίγονται στον διάλογο με άλλες μορφές γνώσης και φαντασίας, όπως η επιστήμη, η φιλοσοφία, ο κινηματογράφος και οι εικαστικές τέχνες και ΦΙΛΕ://εργαστήριο, που ανοίγει τη συμμετοχική και εργαστηριακή διάσταση του φεστιβάλ, εμπλέκοντας ενεργά το κοινό.

Σε ένα πλαίσιο γεμάτο μεγάλους πρωταγωνιστές, το Φεστιβάλ ανοίγει με την ομιλία του Paolo Giordano και κλείνει με εκείνη του Niccolò Ammaniti, δύο μεγάλων μετρ της σύγχρονης αφήγησης. Η εναρκτήρια ομιλία του Paolo Giordano (Παρασκευή 13, ώρα 18.30), σε διάλογο με τον διευθυντή της εφημερίδας Το Βήμα Περικλή Δημητρολόπουλο, θα οδηγήσει το κοινό μέσα από το μυθιστόρημά του Τασμανία (εκδ. Πατάκη, 2025) και Μέσα στη ρήξη που προκαλεί την ανησυχία του παρόντος, σε έναν στοχασμό πάνω στην ευθραυστότητα της σύγχρονης εποχής και τη δυνατότητα να μην σταματήσουμε να κατανοούμε και να ελπίζουμε. Ο Niccolò Ammaniti ενώ θα είναι πρωταγωνιστής (Κυριακή 15, ώρα 18.30, ΦΙΛΕ://νέες ελληνικές κυκλοφορίες) της συνάντησης Μέσα και έξω από εμάς. Ο αθέατος βίος, ο οικουμενικός. Σε διάλογο με τον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Μοστράτο, θα μιλήσει για τη γένεση και το νόημα του μυθιστορήματός του La vita intima (εκδ. Einaudi, 2023, που μόλις κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Utopia με τον τίτλο Αθέατος βίος, 2026), ενός έργου που μιλά για την ταυτότητα, την επιθυμία και τον έλεγχο, μετατρέποντας με εντυπωσιακή ικανότητα την εσωτερική ιστορία σε καθολική αφήγηση.

Μια αμιγώς γυναικεία συνάντηση, την οποία παρουσιάζει η μεταφράστρια λογοτεχνίας Δήμητρα Δότση, είναι εκείνη που φέρνει σε διάλογο την Ιταλίδα συγγραφέα Melania Mazzucco, σημείο αναφοράς της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνικής σκηνής, με τις Ελληνίδες δημιουργούς Μαρία Ηλιού και Αμάντα Μιχαλοπούλου (Σάββατο 14, ώρα 18.30, ΦΙΛΕ:// συναντήσεις). Στο πλαίσιο της συνάντησης Εξιστορώντας τις γυναίκες, επαναπροσδιορίζοντας τον κόσμο θα διερευνήσουν τις έννοιες του φεμινισμού σήμερα και θα χαρτογραφήσουν τη γυναικεία επιθυμία που καλεί σε μια επανεγγραφή του παρόντος μέσα από το βλέμμα και τα λόγια των γυναικών.

Την ενότητα ΦΙΛΕ:// επιστροφές εγκαινιάζει ο Pierdomenico Baccalario (Σάββατο 14, ώρα 11, Επάγγελμα: εφευρέτης περιπετειών), ο οποίος σε διάλογο με τη δημοσιογράφο Ελένη Κορόβηλα θα ρίξει φως στους μηχανισμούς εκείνου του μαγικού σύμπαντος – των βιβλίων για παιδιά – που αποτελεί την πιο ελεύθερη ψυχή της λογοτεχνίας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η παρουσίαση της Marta Barone (Σάββατο 14, ώρα 19.30) η οποία στη συνάντηση Δίνοντας φωνή στη Βυθισμένη Πολιτεία (εκδ. Bompiani, 2020) θα συνομιλήσει με τον πολιτικό επιστήμονα και βουλευτή Νάσο Ηλιόπουλο για το βίαιο, αλλά και ευτυχισμένο, Τορίνο των «μολυβένιων χρόνων».

Την Κυριακή 15 εγκαινιάζεται η ενότητα ΦΙΛΕ://οπτικές: ξεκινά ο Donato Carrisi (ώρα 12.30) μαζί με τον Δημήτρη Μαμαλούκα – σημαντική φωνή της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας – στη συνάντηση Το στίγμα του μυστηρίου: το θρίλερ από το χαρτί στην οθόνη, ένα ταξίδι στους δρόμους της φαντασίας ενός από τους πιο εκλεπτυσμένους αρχιτέκτονες του μυστηρίου, με στόχο να διερευνηθεί πώς η γραφή και ο κινηματογράφος μπορούν να εξερευνήσουν, με διαφορετικά μέσα, τις ίδιες σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής. Στη συνέχεια, στις 17.30, τον λόγο παίρνουν οι καθηγητές Carlo Vecce και Ιωάννης Τσόλκας, Καθηγητής Ιστορίας της Ιταλικής Λογοτεχνίας και Ευρωπαϊκού Πολιτισμού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στη συνάντηση Αφηγούμενος τη μεγαλοφυΐα. Στα ίχνη του Λεονάρντο, ανάμεσα στο δοκίμιο και το μυθιστόρημα, όπου θα αναλύσουν τους τρόπους με τους οποίους η πολυδιάστατη μορφή του Λεονάρντο ντα Βίντσι συνεχίζει να μιλάει με αμείωτη γοητεία και την ίδια ένταση σε κάθε εποχή και σε κάθε αφηγηματική μορφή.

Η πιο εξαιρετικά συμμετοχική διάσταση του Φεστιβάλ βρίσκει εκπλήρωση με το ΦΙΛΕ://εργαστήριο. Εδώ οι συγγραφείς Matteo B. Bianchi και Antonella Lattanzi θα συνομιλήσουν με θέμα Γράφοντας για τον εαυτό μας, γράφοντας για τον άλλον: το σύνορο που μας ενώνει (Σάββατο 14, ώρα 12.30), προκειμένου να διερευνήσουν πώς η μυθοπλασία και η βιογραφική μυθοπλασία αποτελούν, στην ουσία, διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης του ανθρώπινου, αναζητώντας μέσα στη γλώσσα μια κοινή μορφή σωτηρίας.

Όμως όχι μόνο αυτό. Χάρη στη συμβολή τους, η ιταλική λογοτεχνία θα πρωταγωνιστήσει και τις ημέρες που προηγούνται του Φεστιβάλ με το Από την αυτοβιογραφία στη μυθοπλασία – Εργαστήριο ανάγνωσης (Τετάρτη 11, ώρα 18.30/  Πέμπτη 12, ώρα 18.30 / Σάββατο 14, ώρα 10.30), ένα εργαστήριο ανάγνωσης σε τρεις συναντήσεις δίωρης διάρκειας η καθεμία, αφιερωμένο σε σπουδαστές, αναγνώστες και φίλους της λογοτεχνίας, με στόχο τη διερεύνηση του ορίου ανάμεσα στη ζωή και τη φαντασία στην ιταλική πεζογραφία. Το εργαστήριο περιλαμβάνει τη συγκριτική ανάγνωση δύο μυθιστορημάτων: ενός κλασικού (Beppe Fenoglio, Una questione privata, εκδ. Garzanti 1963) και ενός σύγχρονου (Andrea Camilleri, La scomparsa di Patò, εκδ. Mondadori 2000).

 

Το ΦΙΛΕ – Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα διοργανώνεται από το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, σε συνεργασία με το Ελληνικό Ίδρυμα για το Βιβλίο και τον Πολιτισμό-ΕΛΙΒΙΠ, το Τμήμα Ιταλικής Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και την εταιρεία Giri di parole. Υπό την αιγίδα της AIE – Ιταλική Ένωση Εκδοτών και του ιταλικού Κέντρου για το Βιβλίο και την Ανάγνωση-CEPELL.

Το πρόγραμμα επιμελούνται το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών και η εταιρεία Giri di parole.

Τη βιβλιοθήκη διαχειρίζεται το Polyglott Bookstore.

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τους ελληνικούς εκδοτικούς οίκους Διόπτρα, Κέλευθος, Πατάκη, Utopia και τους ιταλικούς εκδοτικούς οίκους Bompiani, Einaudi, Giunti, Harper Collins Italia, Mondadori, Piemme, UTET τις λογοτεχνικές εταιρείες Rosaria Carpinelli Consulenze Editoriali, Rodella Comunicazione, Andrew Nurnberg Associates Milan, το Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας «Agatha», τους συγγραφείς, τους συντονιστές, τους φωτογράφους.

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου: Ιστορικός περίπατος στον Πειραιά με την Εύη Πίνη

 

Ιστορικός περίπατος στον Πειραιά

Με αφορμή το βιβλίο της Εύης Πίνη «Μυστικά κρυμμένα στο μπαούλο, Μυστήριο στον Πειραιά» οι εκδόσεις Κύφαντα διοργανώνουν έναν περίπατο στους χώρους όπου διαδραματίζεται η ιστορία.

Την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, στις 11 το πρωί θα ξεκινήσουμε από την Πλατεία Κοραή, μπροστά από το Δημοτικό Θέατρο και ακολουθώντας τους πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος  και τη συγγραφέα θα μάθουμε:

Ποιος αρχιτέκτονας σχεδίασε το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και τι συνέβη όταν οι εργάτες άρχισαν να σκάβουν για τα θεμέλια του κτιρίου;

Πώς ένας εργάτης που έσκαβε με το  κομπρεσέρ του  στη γωνία Φίλωνος και Αγίου Γεωργίου που έφερε στο φως ένα μοναδικό θησαυρό;

Πού μπορούμε να ακούσουμε «ιστορίες για το αθέατο νερό;»

Ποιο είναι το παλαιότερο ζαχαροπλαστείο στην Πλατεία Κοραή όπου μπορεί κανείς να δοκιμάσει παραδοσιακά γλυκά και παγωτό καϊμάκι;

Πού ήταν στην αρχαιότητα οι πύλες από όπου μπορούσε να μπει κανείς στην πόλη όταν ερχόταν από την Αθήνα;

Πού ήταν η Γούβα του Βάβουλα και ποιος ήταν αυτός ο Βάβουλας (ή Βαβουλάς – οι απόψεις διίστανται);

Για ποιο λόγο απέκτησε κακή φήμη η Γούβα μετά το 1922;

Γιατί το μεγάλο κτίριο με την εντυπωσιακή πρόσοψη στην οδό Πύλης 8 ονομάζεται Ξυλαποθήκη; Είναι πραγματική ξυλαποθήκη ή κάτι άλλο;

Αποσπάσματα του μυθιστορήματος θα διαβάσει η θεατρολόγος Βασιλική Αρβανιταντώνη.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

 https://shorturl.at/AKDWd  Συμμετοχή ανά άτομο: 12 ευρώ (συμπεριλαμβάνεται η αγορά του βιβλίου) 

Η συμμετοχή είναι άνα άτομο και πρέπει να δηλωθεί στο 6958465415.

Τα βιβλία θα παραδοθούν στο σημείο συνάντησης.

Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ: Ο Πολιτισμός Απών από τη Δημόσια Τηλεόραση

 

Σας καλούμε να στηρίξετε την πρωτοβουλία και να υπογράψετε αυτό το κείμενο.

link για υπογραφή https://docs.google.com/.../1FAIpQLSeLLTs7WIIlRP.../viewform

Πρωτοβουλία για την ενίσχυση του Ελληνικού Ντοκιμαντέρ και του πολιτιστικού περιεχομένου στη Δημόσια Τηλεόραση.

Η Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της για τον περιορισμό του πολιτιστικού περιεχομένου στη Δημόσια Τηλεόραση και ειδικότερα για τη μετατροπή της ΕΡΤ2 σε κανάλι αποκλειστικά αθλητικού χαρακτήρα. Η Δημόσια Τηλεόραση δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη τηλεοπτικό φορέα. Είναι ένας θεσμός με σαφή αποστολή: να υπηρετεί την κοινωνία στο σύνολό της, να διασφαλίζει τον πλουραλισμό, να καταγράφει τη συλλογική μνήμη και να προσφέρει βήμα στον Πολιτισμό, την ελληνική δημιουργία και το δημόσιο λόγο. Η απουσία ελληνικών ντοκιμαντέρ και εκπομπών πολιτισμού περιορίζει τη δυνατότητα της κοινωνίας να βλέπει, να ακούει και να αναστοχάζεται τον εαυτό της μέσα από την τέχνη, την ιστορία, τη σκέψη και τη σύγχρονη δημιουργία, αλλοιώνοντας στην πράξη τον ουσιαστικό χαρακτήρα της Δημόσιας Τηλεόρασης. Σε όλες τις ευρωπαϊκές δημόσιες τηλεοράσεις τα ντοκιμαντέρ κατέχουν ένα σημαντικό ποσοστό της ετήσιας παραγωγής. Με την απόφαση μετατροπής της ΕΡΤ2 σε κανάλι αποκλειστικά αθλητικού περιεχομένου, ο Ελληνικός Πολιτισμός εξορίζεται από τη Δημόσια Τηλεόραση.

Ο Πολιτισμός δεν μετριέται σε ποσοστά τηλεθέασης.

Ο Πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό και αναπόσπαστο συστατικό για τη λειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης. Δεν αποτελεί συμπλήρωμα, ούτε εναλλακτικό περιεχόμενο χαμηλής προτεραιότητας. Η συρρίκνωσή του δημιουργεί ένα θεσμικό κενό, το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί από καμία άλλη μορφή προγράμματος. «Μια χώρα χωρίς ντοκιμαντέρ είναι σαν μια οικογένεια χωρίς φωτογραφικό άλμπουμ», λέει ο σημαντικός δημιουργός ντοκιμαντέρ Πατρίσιο Γκουσμάν. Χωρίς τις καταγραφές της σύγχρονης πραγματικότητας και της ιστορίας, μια κοινωνία στερείται το ίδιο της το αρχείο και, τελικά, τη συλλογική της μνήμη. Το αρχείο της ΕΡΤ, η πλουσιότερη ελληνική οπτικοακουστική κληρονομιά, αποτελείται κυρίως από ελληνικά ντοκιμαντέρ. Είναι ο μόχθος των Ελλήνων κινηματογραφιστών, που κατέγραψαν τους δημιουργούς του πολιτισμού και τα επιτεύγματα τους, τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα αλλά και την καθημερινότητα των ανθρώπων, τη σχέση τους με τη φύση, τα όνειρα τους και τους φόβους τους. Η απουσία σήμερα των ελληνικών ντοκιμαντέρ διακόπτει τη συνέχεια του Αρχείου, κάτι που θα έχει επιπτώσεις στις επόμενες γενιές.

Δεν θα μείνουμε θεατές στην υποβάθμιση της Δημόσιας Τηλεόρασης !

Ο Πολιτισμός είναι απών, αλλά οι δημιουργοί είναι παρόντες και παρούσες δηλώνοντας την ουσιαστική αντίθεσή τους σε αυτήν την αρνητική εξέλιξη.

Καλούμε τη διοίκηση της ΕΡΤ και τους αρμόδιους θεσμικούς φορείς να επανεξετάσουν τον ρόλο και την αποστολή της Δημόσιας Τηλεόρασης, διασφαλίζοντας ουσιαστικό και σταθερό χώρο για τον Ελληνικό Πολιτισμό σε όλες του τις εκφάνσεις.

Διεκδικούμε:

-Την παραγωγή ελληνικών σειρών δημιουργικού ντοκιμαντέρ και εκπομπών πολιτιστικού περιεχομένου.

-Τη δημιουργία ζωνών ντοκιμαντέρ σε όλα τα κανάλια της ΕΡΤ με ποσόστωση ανάλογη των ευρωπαϊκών δημοσίων τηλεοράσεων.

-Τη στήριξη των νέων δημιουργών με ειδικά προγράμματα.

-Την μετατροπή του καναλιού ΕΡΤ2 Sport σε ΕΡΤ2 Culture.

-Η Πρωτοβουλία “Ο Πολιτισμός Απών” απευθύνεται σε όλους τους πολίτες που επιθυμούν μια σύγχρονη, πολυφωνική δημόσια τηλεόραση, που αντανακλά τη σύγχρονη πραγματικότητα και ανταποκρίνεται στο συνταγματικό της ρόλο.

Από το Φάληρο στη Μήλο και στην Πόλη: Ταξίδι με ιστορίες και μουσικές στο Monogram!

 

Από το Φάληρο στη Μήλο και στην Πόλη

Ένα απόγευμα γεμάτο μυστήρια και μουσική

 

Τη Κυριακή 25 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα στο βιβλιοπωλείο Monogram στον Χολαργό θα ταξιδέψουμε με ιστορίες και μουσικές από το Φάληρο ως τη Μήλο και τη Κωνσταντινούπολη.

Οι συγγραφείς Δημήτρης Μάλλης, Κώστας Στοφόρος και Ιώ Τσοκώνα παρουσιάζουν τρία βιβλία της σειράς «Τόποι Μυστηρίου» που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κύφαντα.

Θα ακούσουμε τραγούδια που γράφτηκαν ειδικά για τα βιβλία, αλλά και τραγούδια από τους τόπους όπου διαδραματίζονται τα …μυστήρια:

- Αναζητώντας την Κυρά της Φυλακωπής -Μυστήριο στη Μήλο

-Οδός Ήβης Αθανασιάδου -Μυστήριο στο Παλαιό Φάληρο

- Ο Ρωμανός Δ’ Διογένης και το μυστικό της Πρώτης – Μυστήριο στη Κωνσταντινούπολη

Ένα μοναδικό μουσικό ταξίδι με πολλές εκπλήξεις!

Μαζί μας, η Ομάδα αφήγησης «Παραμυθανθός» (Καλλιρρόη Μουλά/  Δημήτρης Μάλλης) και στη μουσική ο Δημήτρης Ραπακούσιος.

ΥΓ. Θα δοκιμάσουμε και γεύση -έκπληξη από τη Μήλο!

Αποσπάσματα από τα βιβλία θα διαβάσουν μαθητές από το Καλλιτεχνικό Εργαστήριο "Μυστήριο στο Χαλάνδρι" του Αετοπούλειου Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Χαλανδρίουιστικού Κέντρου Δήμου Χαλανδρίου

Μαθητικός Διαγωνισμός Βίντεο: «Τα γεγονότα σε πρώτο πλάνο»

Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε την ιστορική αλήθεια απέναντι στην παραχάραξη και την παραπληροφόρηση;

Μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου & Λυκείου καλούνται να απαντήσουν μέσα από τη δημιουργία ενός βίντεο 1–3 λεπτών για τη σημασία των γεγονότων του Ολοκαυτώματος.

Τι είναι η παραχάραξη της ιστορίας;

Γιατί είναι επικίνδυνη;

Τι μπορούν να κάνουν οι νέοι για να προστατεύσουν την ιστορική αλήθεια;

Οι συμμετέχοντες μπορούν να αξιοποιήσουν μαρτυρίες και υλικό από την πλατφόρμα iWitness του USC Shoah Foundation.

Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν:

Μαθητές/τριες Γυμνασίου & Λυκείου

Ατομικά ή ομαδικά, με την υποστήριξη εκπαιδευτικού

Υποβολή βίντεο έως: 1 Μαρτίου 2026

Αποστολή στο: info@jmth.gr

Προαιρετική δήλωση συμμετοχής έως 31 Ιανουαρίου 2026

Βραβεία & συμβολική επιβράβευση συνολικής αξίας έως 750€

Πιθανή τελετή βράβευσης & εκπαιδευτική δράση από συνεργαζόμενα μουσεία

Ο διαγωνισμός υλοποιείται στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου DECONSTRUCT

και συνδιοργανώνεται από:

Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Εβραϊκό Μουσείο Ρόδου,

Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης & ΑΠΘ.

Για πληροφορίες & υποστήριξη: info@jmth.gr

https://ekedisy.gr/mathitikos-diagonismos-ta-gegonota-se.../

Εφημερίδα Πατρίς: «Πεθαίνει» η Βικελαία – Κραυγή απόγνωσης των εργαζομένων

 Αναδημοσιεύω για να βοηθήσω να φτάσει παντού. Το βιβλίο στην Ελλάδα αντιμετωπίζεται με πλήρη απαξίωση, Θλιβεροί οι περισσότεροι Δήμοι της χώρας που έχουν άφθονα χρήματα για πανηγύρια, ανάματα δέντρων και άλλα πολλά, όμως το βιβλίο το θεωρούν περιττή πολυτέλεια.

Η καρδιά του βιβλίου είναι οι Βιβλιοθήκες.

έχω το παράδειγμα του δικού μου Δήμου Δελφών που βάφτισε τη βιβλιοθήκη Καστελλίων "Δημοτική" και δεν λειτούργησε ποτέ, με χιλιάδες τόμους να αφήνονται στη τύχη τους.

Ας ενώσουν επιτέλους τις φωνές τους οι σύλλογοι και οι ενώσεις, συγγραφέων, εικονογράφων, μεταναστών...

Αν περιμένουμε από το Μενδωνικό και ανύπαρκτο ψευδεπίγραφο Κέντρο Βιβλίου ...σωθήκαμε. Μόνο για δεξιώσεις και Φεστιβάλ όπου ξοδεύονται πακτωλοί χρημάτων άνευ ουσίας είναι ικανοί

Το άρθρο της εφημερίδας Πατρίς:  

• Λίλιαν Δαφερμάκη
• Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2026, 21:09

«Πεθαίνει» όρθια η Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη, και την ίδια ώρα ο Δήμος Ηρακλείου επιμένει να συμπεριφέρεται σαν να μην τον αφορά. Το patris.gr και η εφημερίδα «Πατρίς» παρουσιάζει το δραματικό υπόμνημα των εργαζομένων προς τον δήμαρχο Αλ. Καλοκαιρινό, το οποίο αποτυπώνει την εσωτερική κατάρρευση, στην οποία σύρεται η Βικελαία μέσα από την δραματική υποστελέχωσή της, που κλιμακώνεται, ξεκαθαρίζοντας ότι πλέον η κατάσταση… «δεν είναι βιώσιμη».

Τμήματα τής Βικελαίας κλείνουν, και οι ελάχιστοι υπάλληλοι αναγκάζονται να αναλαμβάνουν καθήκοντα και ευθύνες που υπερβαίνουν την υπηρεσιακή τους ιδιότητα και την ίδια ώρα, ο Δήμος επιμένει να μην δίνει λύση ούτε στο ζήτημα του προϊστάμενου της υπηρεσίας, που εδώ και μήνες παραμένει ακέφαλη μετά τη συνταξιοδότηση του Δημήτρη Σάββα.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τα προβλήματα αυτά έχουν αναδείξει πολλοί πνευματικοί άνθρωποι του τόπου μας, αλλά και απλοί πολίτες, που εκφράζουν τη δυσφορία τους για το γεγονός ότι η Βικελαία βρίσκεται στην κόψη της κατάρρευσης, λόγω της διαχρονικής εγκατάλειψής της.

Στο θέμα έχει παρέμβει και η Βικέλειος Μορφωτική Εταιρεία, υπογραμμίζοντας -μεταξύ άλλων- ότι «δεν μπορεί να επιτραπεί να παραμένει ακέφαλη, με τα αρχεία της κλειστά και αναξιοποίητο “έναν ανυπολόγιστο εθνικό θησαυρό”, αποψιλωμένη από προσωπικό, χωρίς άτομα εξειδικευμένα στο πολύμορφο έργο μιας βιβλιοθήκης τέτοιων διαστάσεων και δυνατοτήτων…».

Ωστόσο, παρά τις παρεμβάσεις και τις εκκλήσεις που διατυπώνονται, η Βικελαία κυριολεκτικά καταρρέει σε δημόσια θέα και κανείς από τη Λότζια δεν αισθάνεται την ανάγκη να ανακόψει αυτή την αδιέξοδη κάθοδο.

Τι αναφέρουν στο υπόμνημά τους οι εργαζόμενοι της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης

Το δυστοπικό μέλλον της Βικελαίας καταγράφεται μέσα από το υπόμνημα των εργαζομένων, στο οποίο περιγράφουν τα μεγέθη της παρακμής, που φτάνουν στο επίπεδο να μην υπάρχει φροντίδα ούτε για την καθαριότητα (!) του κτηρίου. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν:

«Με το παρόν υπόμνημά μας, επιθυμούμε να σας γνωρίσουμε την υφιστάμενη κατάσταση υποστελέχωσης της “Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης”, η οποία έχει προκύψει κυρίως λόγω της συνταξιοδότησης υπαλλήλων κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα, καθώς και τις άμεσες επιπτώσεις αυτής στην εξυπηρέτηση των πολιτών, στην ασφάλεια του περιεχομένου της Βιβλιοθήκης, του κτηρίου, αλλά και των εργαζομένων.

Συγκεκριμένα, από τον Μάρτιο έως σήμερα, έχουν αποχωρήσει -λόγω συνταξιοδότησης- τρεις υπάλληλοι (και επίκειται μία ακόμη), χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί αντίστοιχη αναπλήρωση του προσωπικού. Η εξέλιξη αυτή έχει ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση της επιχειρησιακής δυναμικότητας της υπηρεσίας, την αυξημένη επιβάρυνση των εναπομεινάντων υπαλλήλων και, σε μεγαλύτερο βαθμό, την αρνητική επίδραση στην εύρυθμη λειτουργία της Βιβλιοθήκης, καθώς και στην έγκαιρη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση των πολιτών.

Παράλληλα, λόγω της απουσίας προϊσταμένου Τμήματος, αναγκαζόμαστε συχνά να αναλαμβάνουμε καθήκοντα και ευθύνες, που υπερβαίνουν την υπηρεσιακή μας ιδιότητα, προκειμένου να μη διαταραχθεί η λειτουργία της υπηρεσίας. Η κατάσταση αυτή, ωστόσο, δεν είναι πλέον βιώσιμη, καθώς εγκυμονεί κινδύνους για την ομαλή λειτουργία της Βιβλιοθήκης και δημιουργεί αυξημένη εργασιακή πίεση στο προσωπικό.

Η έλλειψη προσωπικού έχει ήδη οδηγήσει στο κλείσιμο του Τμήματος Αρχείων- Εφημερίδων και Περιοδικών, ενώ η Βιβλιοθήκη -από τον Σεπτέμβριο- λειτουργεί χωρίς βιβλιοθηκονόμο. Αντίστοιχη κατάσταση αναμένεται να προκύψει με την επικείμενη συνταξιοδότηση του μοναδικού τεχνικού υπευθύνου του Τμήματος Οπτικοακουστικού Αρχείου.

Προβλήματα παρατηρούνται επίσης στον τομέα της καθαριότητας του κτηρίου (εντός και εκτός), καθώς εδώ και ένα εξάμηνο δεν πραγματοποιείται τακτικός καθαρισμός, παρά μόνο περιστασιακά, όταν υπάρχει εκδήλωση. Παράλληλα, καταγράφεται μειωμένη ανταπόκριση σε βλάβες και ανάγκες συντήρησης του φωτισμού και του μηχανολογικού εξοπλισμού του κτηρίου.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, κρίνεται αναγκαίο να υπάρξει μέριμνα για:

• Τον άμεσο ορισμό προϊσταμένου, προκειμένου να διασφαλιστεί ο απαραίτητος διοικητικός συντονισμός, η ορθολογική κατανομή αρμοδιοτήτων και η αποτελεσματική εποπτεία του προσωπικού.
• Την ενίσχυση της Υπηρεσίας με το απαιτούμενο προσωπικό.
• Την αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας των τομέων καθαριότητας, φωτισμού και συντήρησης.

Η παρατεταμένη αυτή κατάσταση ενέχει σοβαρούς κινδύνους, όπως:

• Αδυναμία επαρκούς εποπτείας των χώρων και περιορισμό της ασφαλούς πρόσβασης των πολιτών.
• Αυξημένη πιθανότητα φθοράς ή απώλειας βιβλιακού και αρχειακού υλικού.
• Υποβάθμιση του πολιτιστικού και εκπαιδευτικού ρόλου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.
• Ζητήματα δημόσιας υγείας και υγιεινής λόγω ανεπαρκούς καθαριότητας.
• Κινδύνους για την ασφάλεια επισκεπτών και προσωπικού, εξαιτίας ανεπαρκούς φωτισμού.

Οι ανωτέρω ενέργειες εκτιμάται ότι θα συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της λειτουργικότητας της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους δημότες».

Η Ελλάδα που χάνεται (ή μήπως έχει ήδη χαθεί; )

 Άρθρο μου στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας Δρόμος της αριστεράς

Η Ελλάδα που χάνεται (ή μήπως έχει ήδη χαθεί; )

Μπήκε ο Βουλευτής στη Βουλή,

βόλτες από δω κι από κει,

θρονιάστηκε σα διάνος στην Αθήνα.

 

Και μην τον είδατε το φίλο, το λεβέντη,

απ' το χωριό μας δεν περνάει ούτε για γλέντι

κι όσα μας είχε τάξει ήτανε

λαγοί με πετραχείλια.

 

Γεια και χαρά σας βρε πατριώτες

κι εμέ οι παππούδες μου ήταν αγρότες,

γεια σας.

Διονύσης Τζεφρώνης, από τα «Αγροτικά» του Θωμά Μπακαλάκου

 

Ήρθαν έτσι τα πράγματα που τις μέρες του μεγάλου αγώνα των αγροτών βρέθηκα να διαβάζω δυο βιβλία από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Την Ήπειρο και τη Θεσσαλία.

-Ο ένας από τους συγγραφείς, ο Νίκος Χ. Καραβασίλης δεν είναι πια στη ζωή, όμως η οικογένειά του έχει φροντίσει να εκδίδει τα βιβλία του. «…χάθηκαν αμνημόνευτοι» ο τίτλος της συλλογής διηγημάτων που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Εντύπωσις» στην Άρτα.

Στην πραγματικότητα θα τα χαρακτήριζα ως κομμάτια προφορικής ιστορίας, ώστε αυτοί που χάθηκαν αμνημόνευτοι να αποκτήσουν όνομα, υπόσταση, ιστορία.

Ο Νίκος Χ. Καραβασίλης γεννήθηκε στους Μελισσουργούς και έζησε στη Άρτα όπου τέλειωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο και ασχολήθηκε επαγγελματικά με το εμπόριο. Όμως οι μεγάλες του αγάπες ήταν η μουσική και η λογοτεχνία. Διετέλεσε μάλιστα μέλος του ΔΣ και Αντιπρόεδρος του περίφημου Μορφωτικού Συλλόγου Άρτας «Ο Σκουφάς».

Με την εξαιρετική του γραφή και τις ιστορίες που μοιάζουν παραμύθια, ζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή, αλλά συχνά ταξιδεύει και στο πιο μακρινό παρελθόν. Όπως γράφει και ο Γιάννης Καλπούζος στον πρόλογο της 3^ης έκδοσης του βιβλίου, «το μεγάλο του προτέρημα είναι η γλώσσα. Γλώσσα κέντημα, μαθητεία για τους νεότερους, μεστή, ευέλικτη και σοβαρή. Με αξιοζήλευτη χρήση λέξεων της ντοπιολαλιάς και αρμονική σύζευξή τους με την ομιλουμένη δημοτική…

…Οι διηγήσεις του προσφέρουν και ποικίλες γνώσεις για τη ζωή εκείνων των χρόνων στα χωριά, για τη φορολογία, τον άρπαγα, μοχθηρό και μακελάρη Αλή Πασά, για τις αρχές και τις αξίες, για τη κοινοτική αλληλοβοήθεια και στήριξη…»

Είναι μάλιστα εξαιρετικός ο τρόπος που μιλά για τα τοπόσημα των Μελισσουργών και της ευρύτερης περιοχής. Βοηθώντας να τους «διαβάσουμε». Συντηρεί τη μνήμη σαν πολύτιμη κιβωτός. Θα γελάσετε, θα συγκινηθείτε, θα θελήσετε κι εσείς να βρεθείτε εκεί, να δείτε με τα μάτια σας τους τόπους στους οποίους αναφέρεται.

-Το δεύτερο βιβλίο είναι το «Απίστευτα κι όμως …γραλιστινά -63 ιστορίες με ονομασία προέλευσης» του Θωμά Βούρδα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οσελότος. Πιο σύντομες εδώ οι αφηγήσεις με πολύ έντονο το στοιχεί του χιούμορ και της σάτιρας. Κι αν στο εξώφυλλο βλέπετε ένα γουρούνι με παχιά φρύδια, δεν είναι τυχαίο.

Την εποχή που δόθηκε για πρώτη φορά σύνταξη στους αγρότες που είχαν συμπληρώσει το 65^ο έτος επί κυβέρνησης Καραμανλή, με τα χρήματα αυτά η οικογένεια αγόρασε ένα γουρουνάκι που το μεγάλωσε, όπως συνηθιζόταν τότε. Λόγω της προέλευσης των χρημάτων το ονόμασαν …Καραμανλή! Που να ήξεραν πόσο εύστοχη θα αποδεικνυόταν η ονοματοδοσία στις μέρες μας!

Ο συγγραφέας γεννήθηκε και μεγάλωσε  στον Ελληνόπυργο Καρδίτσας (παλιά ονομασία Γράλιστα) του  δήμου Μουζακίου. Σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λάρισας και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Δίδαξε σε πολλά σχοελία και συνταξιοδοτήθηκε το 2001 από το 7^ο Δημοτικό της Λάρισας, στο οποίο διετέλεσε διευθυντής επί σειρά ετών.

Και εδώ ο συγγραφέας μας μεταφέρει με τον δικό του, απολαυστικό τρόπο κομμάτια της τοπικής ιστορίας και συντηρεί τη μνήμη και τη γλώσσα.

Οι ντοπιολαλιές χάνονται και παντού κυριαρχεί το ιδίωμα των Αθηνών. Μαζί εμ την περιφρόνηση του αγροτικού κόσμου από αυτούς που νομίζουν πως είναι «πρωτευουσιάνοι», χρόνια τώρα έχουμε την απαξίωση τόσο της γλώσσας, όσο και της προφοράς κάθε περιοχής.

Ο Θωμάς Βούρδας με βαθιά γνώση της γλώσσας μας βοηθά να αντιληφθούμε την αξία της μέσα από τα αφηγήματά του.

«Ανατρέχοντας κάποιος το περιεχόμενο των πονημάτων μου ίσως θα μπορούσε να τα κατατάξει στην κατηγορία των ηθογραφημάτων, γιατί εμπεριέχουν ήθη και έθιμα των κατοίκων του χωριού μου, δοσμένα όμως με έναν χιουμοριστικό τρόπο…

…Άλλοι, ίσως πιο ειδικοί, να τα εντάξουν κάλλιστα στον τομέα της κοινωνιολογίας, αφού καταπιάνονται πρώτιστα και βασικά με κοινωνικά φαινόμενα, όπου, φυσικά, πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν άνθρωποι του χωριού…»

Σε κάθε περίπτωση αυτά τα δυο βιβλία μας μιλάνε για μια Ελλάδα που χάνεται, αν δεν έχει χαθεί ήδη.

Σίγουρα δεν νοσταλγεί κανείς τις σκληρές συνθήκες στις οποίες έζησαν και μεγάλωσαν γενιές και γενιές Ελλήνων, αλλά βλέπουμε πως μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.

Η τραγική Κοινή Αγροτική Πολιτική, η απουσία πραγματικής στήριξης και σχεδιασμού σε ό,τι αφορά στη γεωργία και στη κτηνοτροφία, ο καταστροφικός όσο και ψευδεπίγραφος «Καποδίστριας» και ο «Καλλικράτης» έδωσαν αποφασιστικό πλήγμα στις κοινότητες και αναπαρήγαγαν τον υδροκεφαλισμό που χαρακτηρίζει τη χώρα σε επίπεδο Περιφέρειας, Νομού και Δήμου.

Τα χωριά σβήνουν ένα -ένα σαν κεριά. Ο πληθυσμός γερνά συνεχώς, εγκαταλείπεται ο πρωτογενής τομέας. Και μαζί σβήνουν γλώσσα, παραδόσεις αποκόπτονται οι άνθρωποι από τις ρίζες τους και φυσικά χάνεται και η αλληλεγγύη.

Έτσι αποδυναμωμένοι γινόμαστε όλοι έρμαια εννοώ κράτους που λειτουργεί πλέον  με όρους συμμορίας.

Ευτυχώς υπάρχει ακόμη αντίσταση.

Το δείχνουν τα μπλόκα των αγροτών, το δείχνουν και οι προσπάθειες ανθρώπων όπως οι δυο συγγραφείς που δεν γράφουν μόνο για το χθες, αλλά αφήνουν μια σημαντική παρακαταθήκη για όλους εμάς και κυρίως για τις γενιές που έρχονται.

Ίσως το μεγάλο σκοτάδι να το διαδεχθούν μέρες φωτεινές!

Η γενιά του Μεταίχμιου

 

Αποστολίδης, Ήρκος Ρ. || Δημόπουλος, Σωτήρης || Καραγιαννόπουλος, Θαλής Ν. || Κουταλάς, Γεώργιος || Κουτρούλης, Σπύρος || Μαρκοπούλου, Άννα Χ. || Μελετόπουλος, Μελέτης Η. || Μπαλόγλου, Χρήστος Π. || Μπλάθρας, Κωνσταντίνος || Μπράνγκ, Λέων || Πύργαρης, Γιώργος || Στοφόρος, Κώστας, δημοσιογράφος/συγγραφέας || Χατζηαντωνίου, Κώστας || Χολέβας, Κωνσταντίνος

Απόσπασμα από το σχετικό εισαγωγικό σημείωμα του κοινωνιολόγου, εκπαιδευτικού και συγγραφέα Σπύρου Γεωργίου, ο οποίος ανέλαβε τον συντονισμό της έκδοσης: 

Ο όρος λογοτεχνική γενιά αναφέρεται στο «σύνολο των περίπου ομήλικων ανθρώπων οι οποίοι έζησαν μια κάποια χρονική περίοδο∙(αναφέρεται) σε  μια κοινότητα στην οποία παρουσιάζονται διαλεγόμενα ή αντιλεγόμενα χαρακτηριστικά συμπεριφορών, αντιλήψεων, ιδεών, που τη διαστέλλουν από μια προηγούμενη ή μια επόμενη “γενιά”. Τον συγκεκριμένο όρο εισηγήθηκε ο HenriPeyre.»¹Αναφερόμενοςο Κώστας Ε. Τσιρόπουλος στις Νεοελληνικές Λογοτεχνικές Γενιές σημείωνε: «Οι Λογοτεχνικές Γενιές δημιουργούνται, “γεννιούνται” όταν επισυμβαίνουν εξέχοντα εθνικά ή αισθητικά ή διεθνή γεγονότα.»²

Έχοντας ως γνώμονα αυτές τις επισημάνσεις και σε συνάρτηση με την παραδοχή ότι στην πολυκύμαντη εποχή μας συμβαίνουν κρίσιμα ιστορικά γεγονότα με ποικίλες διαστάσεις και με απρόβλεπτες απολήξεις θεωρήθηκε σημαντικό να καταγραφούν και να δημοσιευτούν οι απόψεις ορισμένων συγγραφέων γι’ αυτά - οι οποίοι ανήκουν, τρόπον τινά, στην ίδια γενιά.

Προκειμένου, μάλιστα, να αποφευχθεί η θεματική διεύρυνση κι ο πιθανός πλατειασμός θεωρήθηκε καταλληλότερη η εστίαση στις πολυειδείς και βαθύτατες αναταράξεις που ταλανίζουν σήμερα περισσότερο από ποτέ την Ευρώπη και κλονίζουν την προοπτική της ενοποίησης.

Βασική επιδίωξη της δημοσίευσης αυτών των κειμένων είναι η ανάδειξη του στοχασμού σύγχρονων συγγραφέων του τόπου μας -που όχι μονάχα γράφουν με λογοτεχνικό δώρημα αλλά παρακολουθούν συνεχώς τα τεκταινόμενα - με απώτερο σκοπό να προκληθούν ερεθίσματα για γόνιμο και υπεύθυνο προβληματισμό.

 

----------------------------------------------------------------------------------------

1.ΛΕΞΙΚΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ. ΠΡΟΣΩΠΑ, ΕΡΓΑ, ΡΕΥΜΑΤΑ, ΟΡΟΙ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗΣ, 2^η ΕΚΤΥΠΩΣΗ, 2008, σ. 36

2.ΤΑ ΔΟΚΙΜΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΩΣΤΑΣ Ε. ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΓΑΣ ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ-ΕΥΘΥΝΗ, 2002,σ.13