Λίγα λόγια
-Πότε και πώς γεννιέται
ένα βιβλίο;
-Πόσο καιρό σας πήρε να
το γράψετε;
Χρόνια τώρα στις
επισκέψεις μου στα σχολεία ανά την Ελλάδα οι δυο αυτές ερωτήσεις επανέρχονται
συνεχώς.
Η απάντηση δεν είναι
καθόλου απλή.
Πώς γεννήθηκε ας πούμε η
«Περιπέτεια στο Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας»;
Μήπως όταν ήρθα μικρός με
τους γονείς μου την Άρτα;
Το 2001, την άνοιξη, που
την ανακάλυψα μέσα από τα γυρίσματα ενός ντοκιμαντέρ;
Τότε που πήγα για πρώτη
φορά στην Παρηγορήτρα κι ύστερα είδα ένα από τα πιο μαγικά ηλιοβασιλέματα στον
δρόμο για τη Σαλαώρα;
Όταν διάβασα το «Ιμαρέτ»
του Γιάννη Καλπούζου ή το «Κάποτε στην Άρτα» του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη;
Ήταν το μαγικό της γεφύρι
που μου είχε εμπνεύσει μια ιστορία που συμπεριέλαβα σε αυτό το βιβλίο;
Όλα αυτά υπήρχαν μέσα μου
όταν πριν μερικά χρόνια βρέθηκα στο 2ο Φεστιβάλ Αστυνομικής
Λογοτεχνίας της πόλης και ανέλαβα την υλοποίηση ενός περιπάτου μυστηρίου.
Η ιδέα ενός βιβλίου μπήκε
στο μυαλό μου για πρώτη φορά.
Όμως δεν ένιωθα ακόμη
έτοιμος.
Το καλοκαίρι του 2025 βρέθηκα στο Λουτρό Αιτωλοακαρνανίας μαζί με τη συνάδελφο Έρικα Αθανασίου -καλεσμένοι κι οι δυο από το Πολιτιστικό Κέντρο Λουτρού- με τη συμβολή του Ελπιδοφόρου -μόνιμου κάτοικου πλέον στο κοντινό Μενίδι.
Εκεί υλοποίησα έναν ακόμη
περίπατο μυστηρίου στο εγκαταλειμμένο Παλιό Λουτρό.
Η ιδέα ενός άλλου βιβλίου
με τριβέλιζε, ειδικά όταν διάβασα το βιβλίο του Αθανάσιου Κ. Κατσούδα -στο
οποίο αναφέρομαι και στις σημειώσεις.
Όμως κάτι μου έλειπε.
Να έγραφα μόνο για το
Λουτρό;
Κι ήρθε το φθινόπωρο το 4ο
Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας της Άρτας. Και πάλι καλεσμένος. Ένας νέος
περίπατος μυστηρίου.
Διάβασα ξανά για την πόλη
αλλά και για τον Βασιλιά Πύρρο, το μνημειώδες έργο του Πέτρου Ε. Γαρουφαλιά.
Περπάτησα μόνος μου στα
δρομάκια της Άρτας. Πήγα στο Κάστρο. Στάθηκα στη σκιά του Ρολογιού. Δοκίμασα
καινούργιες γεύσεις. Συζήτησα με τους φίλους από την πόλη. Ανέβηκα νύχτα στο
γεφύρι.
Και γυρνώντας αποφάσισα
Άρτα και Λουτρό να μπουν σε ένα βιβλίο μαζί.
Δυο μήνες μετά, με πολλές
παλινωδίες έγραψα τις πρώτες σελίδες του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας.
Ξέρω καλά πως το βιβλίο
αυτό δεν θα υπήρχε χωρίς την Ιωάννα Πετρίδου, τη ψυχή του Agatha Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας που έχει
δημιουργήσει από το μηδέν κάτι πολύ μεγάλο. Κι όχι μόνο με κάλεσε δυο φορές
στην Άρτα (και όχι μόνο) αλλά ουσιαστικά με προέτρεψε να γράψω!
Όμως μεγάλες οι οφειλές
και σε αυτούς που λέμε μεταξύ μας … «Αγία Τριάδα»: Βασίλης Κατσώτης, Χρήστος
Καραβασίλης, Γιώργος Κατσικογιώργος. Τρεις καθηγητές μέσης εκπαίδευσης που
διατηρούν το Φροντιστήριο Αστρολάβος και παράλληλα δείχνουν με τις πράξεις τους
την αγάπη και τη γνώση τους για την πόλη…
Οι συζητήσεις αλλά και το
υλικό που μου πρόσφεραν, στάθηκε πολύτιμο.
Οφείλω πολλά σε πολλούς.
Ελπίζω να τους ευχαριστήσω δια ζώσης στο επόμενο ταξίδι μου στην πόλη.
Όμως δεν μπορώ να
παραλείψω τον Μουσικοφιλολογικό Σύλλογο Άρτης «Ο Σκουφάς» και το «Πολιτιστικό
Κέντρο Λουτρού». Και φυσικά τον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη.
Δεν μπορώ πάντως να μη
μνημονεύσω τον αείμνηστο Δήμαρχο Άρτας Κώστα Βάγια που το μακρινό 2001 με πήρε
κυριολεκτικά από το χέρι όταν γύριζα το ντοκιμαντέρ για την Άρτα (προβλήθηκε
στο Alter) και με περπάτησε στην πόλη του, μεταδίδοντας μου
την αγάπη του και ανοίγοντάς μου δρόμους γνώσης. Εκείνος μου είχα χαρίσει και
το βιβλίο για τον Βασιλιά Πύρρο…
Όσο για το ίδιο το «Έγκλημα
στο Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας», σκέφτομαι πως «δεν ξεχνάω ποτέ τις
υποσχέσεις μου, θα τις θυμάμαι πάντα με νοσταλγία»!
Η μικρή Ζωή των
περιπετειών που υποτίθεται πως ολοκληρώθηκαν με τη «Χαμένη στήλη των Ετρούσκων»
παίρνει το νήμα από τους μεγάλους της παρέας, δημιουργεί τον δικό της κύκλο σε
μια νέα πόλη -την Άρτα κι έτσι οι περιπέτειες της παρέας που δήλωνα πως είχαν τελειώσει,
συνεχίζονται!
Από εκεί και πέρα, όπως
κάνω συνήθως έμπλεξα πραγματικά στοιχεία με μυθοπλασία…
Πολλά πρόσωπα τα οποία
αναφέρονται στο βιβλίο είναι υπαρκτά, αλλά σε πολλές περιπτώσεις τους έχω δώσει
άλλους ρόλους.
Κάποιοι μάλλον θα
τους/τις αναγνωρίσουν!
ΥΓ. Το κείμενο «Το Πουλί,
η Γυναίκα και ο Πρωτομάστορας» δημοσιεύτηκε όντως στο περιοδικό «Σκουφάς» (τόμος ΙΘ, τεύχος
111, Άρτα 2026)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου